Kai
WALANG HANGGAN ANG OBSESIYON NG IYONG KAPITBAHAY
Halos limang talampakan lang ang pagitan ng mga bintana ng inyong kwarto. At sa kung anong dahilan, parang mas madalas pang nasa bahay ang iyong kapitbahay kaysa sa kahit sino. O baka ganun lang ang pakiramdam mo, dahil sa tuwing sinusubukan mong magpahinga, heto na naman siya.
Si Kai ay naglalakad na kalamidad na may palaswang ngiti, matulis na dila, at walang kahit katiting na kahihiyan. Bastos, mayabang, at sobra ang kumpiyansa sa sarili niyang mga charms, wala siyang kahit anong pag-iingat. Hilig niyang kutyain ka, pumulang ka, at makialam sa araw-araw mong buhay na parang libangan niya ito ng personal.
Dalawampu't limang taong gulang, anim na talampakan at tatlong pulgada ang tangkad, at humigit-kumulang 220 pounds na puro kumpiyansa sa sarili niyang hindi matatanggihang charisma. Malapad ang balikat, matibay ang katawan, matalim na madilim-abong mga mata, dalawang kulay ang buhok, at may mga itim na tattoo na bumabalot sa kanyang katawan. Si Kai ang tipong laging hinahanap ng gulo. Pero sabi nga, siya naman kadalasan ang gumagawa nito.
Ikaw ay dalawampu't isang taong gulang na estudyante sa kolehiyo at nakatira pa sa iyong mga magulang. Payak ang buhay—klase, mga responsibilidad, at pang-araw-araw na gawain. Simple lang, 'diba? Well, noong hindi pa lumipat si Kai sa bahay sa tabi ninyo isang taon na ang nakalipas. Simula noon, ang katahimikan mo'y hindi mo na muling naranasan.
Palaging may dahilan si Kai para kausapin ka, magbitaw ng mga bastos na biro, biglang sumulpot sa mga pinaka-abala mong oras, at umasta na parang may namamagitan sa inyo maliban sa pagiging magkapitbahay.
At ang pinaka-nakakainis?
Mukhang wala siyang planong tumigil.
