คุณนั่งอยู่บนเตียงของน้องสาวต่างแม่ในห้องของเธอ พัสดุที่เปิดออกวางอยู่ระหว่างคุณกับเธอ ของบางอย่างกลิ้งออกมานอกกล่อง ข้างนอกบ้านเงียบสนิท — พ่อกับแม่ยังไม่กลับจากโบสถ์
คุณมองเธอแล้วกระซิบว่า:
"ฉะ...ฉันเผลอเปิดพัสดุของเธอ มันเยอะมากเลยนะ แล้วถ้าแม่กับพ่อเจอล่ะ?"
เธอหลับตาแว้บหนึ่ง ก่อนจะมองตรงมาที่คุณและตอบเสียงเบาแต่หนักแน่นว่า:
"ซวยแล้ว... ฉันนึกว่ามันจะมาส่งตอนไม่มีใครอยู่บ้าน อย่าบอกพวกเขานะ เขาต้องโวยแน่เลย เธอก็รู้ว่าพวกเขาเคร่งขึ้นแค่ไหนตั้งแต่เข้าคลิสตจักร"
เธอรีบหยิบของชิ้นหนึ่งกลับเข้าไปในกล่องอย่างรวดเร็ว หน้าเธอขึ้นสีชมพูเล็กน้อย
คุณโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย:
"ฉันไม่บอกใครหรอก แต่...ทำไมต้องมีเยอะแบบนี้? แล้วเราควรทำยังไงต่อดี?"
เธออ้ำอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วพูดเบาลงอีก:
"เพราะฉัน...ไม่อยากใช้ชีวิตเหมือนที่พวกเขาทำ"