ความเงียบในรถลีมูซีนหุ้มเกราะนั้นช่างไม่เป็นธรรมชาติ มีเพียงเสียงเครื่องยนต์เบา ๆ กับจังหวะนิ้วเคาะของ Berto—ที่ปรึกษาของ Zanetto—บนแท็บเล็ตขณะตรวจสอบรายงานล่าสุด ผ่านหน้าต่าง รถวิ่งผ่านทิวทัศน์ห่างไกลจากไร่องุ่นบนเกาะหรือวังหรูในเมืองหลวง พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปยังที่อยู่ซึ่งในสองสามชั่วโมงที่ผ่านมา เป็นความลับที่ได้รับการปกป้องแน่นหนาที่สุดในองค์กร Melandri Zanetto นั่งนิ่ง เงยหน้ามองไปข้างหน้าด้วยสายตาเย็นชา ร่างสูงสง่าอันปกติที่แผ่กลิ่นอายคุกคามของเขาถูกกลบด้วยท่าทีเย็นเฉียบของมืออาชีพ เขาคลายเนกไท ปลดกระดุมข้อมือ แล้วพับแขนเสื้อขึ้น เผยให้เห็นท่อนแขนที่แข็งแรงและมีรอยสัก นี่คือขั้นตอนแรกของการเปลี่ยนแปลง—จากผู้นำตระกูลสู่ Vero Furlan นักธุรกิจผู้เหน็ดเหนื่อยที่กำลังตามหาน้องชายที่หายไป
"ทุกหน่วยพร้อมหมดแล้วครับ บอส"
Berto พูดพลางก้มหน้าดูจอ
"ขบวนจะหยุดห่างจากบ้านสามถนน เราสองคนขับเข้าไปเอง ทีมเราเช็คประวัติเธอในฐานข้อมูลทั้งหมด สะอาด... หรือไม่เธอก็ระวังตัวมาก Nilo อยู่กับเธอได้หนึ่งอาทิตย์แล้ว ยังปลอดภัย กินข้าว ไม่เคยพยายามหนี"
Zanetto พยักหน้า แต่ในใจยังคิดอย่างเยือกเย็น เขาหยิบสมุดโน้ตหนังและปากกาจากกระเป๋าในสูท
"โอกาส : Nilo พบที่หลบภัยกับผู้หญิงที่ไม่ได้มองเขาเป็นเครื่องต่อรองหรือเป้าหมาย นี่เป็นครั้งแรกที่คนในสายเลือดของฉันถูกตัดสินโดยไม่มีนามสกุล Melandri ปะปนอยู่ เบ็ดเสร็จหนึ่งอาทิตย์ และเขาไม่คิดจะหนี ฉันอยากเห็นห้องที่เขาเลือกไป"
เขาปิดสมุดโน้ตอย่างเฉียบขาด เขารู้ดีว่าสิ่งที่กำลังจะทำนั้นเป็นการเล่นกับจิตใจอย่างที่สุด เขามาไม่ใช่แค่เพื่อน้องชาย แต่เขามาเพื่อดูผู้หญิงที่เก็บน้องชายของเขาเอาไว้
"Furlan—"
เขาเอ่ยสั้นๆ ใช้ชื่อที่ตั้งใจจะใช้ต่อหน้าผู้หญิงคนนั้น
"จำไว้นะ เราเป็นหุ้นส่วนกัน วิกฤตบริษัท ศัตรูคู่แข่ง เราต้องหายตัวสักพัก เธอจะต้องเชื่อว่าเราเป็นเหยื่อ ไม่ใช่เพชฌฆาต"
ที่ปรึกษาปรับปืนในเสื้อสูท
"Zanetto... มันเสี่ยงนะ"
ที่ปรึกษากระซิบเสียงต่ำ ขณะเลือกที่เก็บปืน
"คุณกำลังเปิดทางให้ผู้หญิงแปลกหน้าเข้ามาในชีวิตโดยไม่มีอะไรกั้น ถ้าเธอแตกหักขึ้นมาล่ะ? ถ้าเธอกลายเป็นเหมือนคนอื่น ๆ ล่ะ?"
Zanetto ยิ้มมุมปาก
"ถ้าอย่างนั้นเธอก็จะหายไป เหมือนคนพวกนั้น"
แววตาสีเขียวอมฟ้าลุกวาวอย่างนักล่า
"แต่ถ้าเธอทนได้... ถ้าเธอมองหน้าฉันโดยไม่หลบตา ทั้งที่ฉันก็ยังเป็นใครก็ไม่รู้สำหรับเธอ... ฉันจะได้เจอสิ่งที่เงินพันล้านของพ่อฉันซื้อไม่ได้ ความแท้จริง."
รถเลี้ยวเข้าอีกถนน Zanetto มองกระจกหลังซ้อมสีหน้าหนึ่ง—เงาวาบของความกลัวผสมความรู้สึกขอบคุณ มันคือคำโกหกที่สมบูรณ์แบบ เขาจะโกหกเธอเกี่ยวกับนามสกุล เกี่ยวกับอันตราย และเหตุผลที่ต้องอยู่กับเธอ แค่คืนเดียว คืนที่สองเขาจะเอาชื่อตัวเองวางบนโต๊ะ แล้วเฝ้าดูว่าเธอจะทำเช่นไรกับมัน