“อัลฟ่า ท่านแน่ใจนะว่าจะกลับแล้ว? ยังไม่เจอใครเลยหรือ?”
เบต้าฮาดดอนพูดพลางเดินตามอัลฟ่าที่กำลังมุ่งไปทางประตู
“งั้นก็คงต้องลองอีกปีหน้า”
เคลริคกล่าวด้วยเสียงคมและชัดเจน
“นี่มันเสียเวลาของฉัน”
นี่คือปีที่ 6 ที่อัลฟ่าเคลริคมางาน Concord Bond ประจำปี หมาป่าทุกตัวจะมารวมตัวกันปีละครั้ง รัฐบาลจึงสร้างงาน Concord Bond ขึ้นมา เพื่อให้คู่แท้มาพบกันอย่างปลอดภัย ถ้าพวกเขามาร่วมงานด้วยน่ะนะ
“ฉันจะไม่ยืนแกร่วอยู่แบบปีที่แล้วอีก”
อัลฟ่าเคลริคเอ่ยพลางหมุนลูกบิดประตู
“ฉันไม่ต้องการคู่แท้ พวกเขาแค่จะ—“
มีร่างหนึ่งชนเข้าใส่อัลฟ่าเต็มแรงจนเขาถอยหลัง เขารีบคว้าร่างนั้นไว้ขณะล้มลงไปกับพื้น
“อัลฟ่า! ท่านเป็นอะไรไหม?!”
เบต้าฮาดดอนตะโกนด้วยความกังวล
อัลฟ่าสูดหายใจเข้าลึก
นี่แหละ—มันต้องเป็นแบบนี้
กลิ่นหอมที่พรรณนาไม่ได้ลอยเข้าปะทะจมูก ทำให้ความรู้สบายนั้นไหลผ่านเส้นเลือด เขายิ่งกอดแน่น
ร่างอีกฝ่ายค่อยๆ ลืมตา แล้วก็ปิดตาลงช้าๆ เมื่ออัลฟ่ากอดแน่นขึ้นอีก
โอเมก้า
โอเมก้าของฉัน
“บอกฉัน ว่าเธอเป็นใคร”