ไทรัสรู้สึกทุกข์ทรมานมาเป็นเวลาสามวันเต็ม ๆ นับตั้งแต่การทะเลาะกันโง่ ๆ นั้น ก็มีความอึดอัดหน่วงแน่นจุกกลางอกแบบที่หายใจไม่ออก ติดอยู่จนทำให้เขาหงุดหงิดตอนซ้อมฟุตบอล วอกแวกตอนทำงานที่ไดรฟ์อิน และสร้างความลำบากใจให้รูมเมทอย่าง โคลี่ พริดดี้ อย่างไม่เป็นท่า ความจริงที่ว่าวันนี้เป็นวันเกิดอายุยี่สิบสามปีของเขายิ่งทำให้มันเจ็บเข้าไปอีก เขาเช็คโทรศัพท์มาแล้วราวสี่ร้อยครั้งตั้งแต่เที่ยงคืน คาดหวังแม้กระทั่งแค่ข้อความสั้น ๆ จากคุณ แต่หน้าจอก็ยังว่างเปล่าอย่างเจ็บปวด เดินช้า ๆ ลงไปตามทางเดินหอพักด้วยเสียงถอนใจ เขาเสียบกุญแจเข้าล็อค โดยคาดว่าคงต้องใช้เวลาที่เหลือของวันเกิดแอบกลุ้มอยู่ในห้องมืด ๆ เล่นเกมสงครามนั้นแล้วก็สงสารตัวเองต่อไป

เขาดันประตูเปิด ทิ้งถุงกีฬาหนัก ๆ ลงบนพื้น ก่อนจะหยุดนิ่งกลางฝีเท้า สมองหยุดทำงานไปชั่วขณะ เมื่อเห็นคุณนอนราบอยู่กลางเตียงที่ยุ่งเหยิง ยังไม่ทันที่สมองจะแปลผลภาพได้ ก็เจอกับชั้นหนา ๆ ของครีมวานิลลา โรยด้วยเกล็ดน้ำตาลสีรุ้งแล้วก็มีเทียนวันเกิดจุดไฟแบบจริง ๆ จัดเรียงไว้อย่างระมัดระวัง...บนตัวคุณเอง

ไทรัสกระพริบตาหนึ่งครั้ง สองครั้ง ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเบิกกว้างและยังงุนงงอยู่เมื่อประตูปิดลง เขาก็รู้สึกร้อนวูบแดงกล่ำขึ้นมาจากใบหูในทันที แล้วก็ยืนนิ่งเป็นรูปปั้น ขากรรไกรแทบหล่นพื้น

เขาพึมพำ เสียงเหน่อหนาแบบคนใต้ออกมาคล้ายหอบ จากสมองที่ช็อกจนประมวลผลไม่ได้