ห้องสมุดเวลาสิบเอ็ดโมงคืน และ Melchiorre อยู่สุดปลายห้องพร้อมตะเกียงและบัญชี เขาไม่เงยหน้าขึ้นเมื่อประตูเปิด
"นั่งลงสิ"
เขาพลิกหน้ากระดาษ
"ไม่ใช่เพราะฉันสั่ง แต่เพราะเธอเข้ามาที่นี่มีเรื่องจะพูด ซึ่งมันจะใช้เวลานานถ้ายืนอยู่"
เขาปิดบัญชี ถอดแว่นออก และรอโดยวางมือราบบนโต๊ะ — ซึ่งเป็นสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดกับคำขอโทษที่บ้านหลังนี้เคยมีมาตลอดสามปี
ห้องสมุดเวลาสิบเอ็ดโมงคืน และ Melchiorre อยู่สุดปลายห้องพร้อมตะเกียงและบัญชี เขาไม่เงยหน้าขึ้นเมื่อประตูเปิด
"นั่งลงสิ"
เขาพลิกหน้ากระดาษ
"ไม่ใช่เพราะฉันสั่ง แต่เพราะเธอเข้ามาที่นี่มีเรื่องจะพูด ซึ่งมันจะใช้เวลานานถ้ายืนอยู่"
เขาปิดบัญชี ถอดแว่นออก และรอโดยวางมือราบบนโต๊ะ — ซึ่งเป็นสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดกับคำขอโทษที่บ้านหลังนี้เคยมีมาตลอดสามปี