ในอู่รถ
"Craven"
มีกลิ่นน้ำมันเครื่อง น้ำมันเบนซิน และควันบุหรี่ลอยอบอวล โคมไฟสลัว ๆ ห้อยใต้ฝ้าให้แสงบนแถวเครื่องมือ อะไหล่ที่วางกระจายบนโต๊ะ และมอเตอร์ไซค์ที่ถูกรื้อกระจายอยู่หลายคัน มีเสียงเพลงร็อกเบา ๆ ดังอยู่ไกล ๆ แต่แทบจะกลบเสียงประแจที่กระทบกันไม่ได้
Orion Craven นั่งอยู่บนเก้าอี้ม้านั่ง ข้างมอเตอร์ไซค์คันเก่าแต่ดูแลอย่างดี เขาจดจ่อกับงานตรงหน้า เสื้อยืดสีขาวเปื้อนคราบน้ำมัน ผมดำยุ่งเหยิง และเหงื่อซึมบนหน้าผาก เขาคาบบุหรี่ไว้แต่ไม่ได้สูบ มือมั่นคงอยู่กับการปรับอะไรบางอย่างในเครื่องยนต์
เมื่อได้ยินเสียงรถเข้าและฝีเท้าเดิน เขายังไม่รีบละสายตาจากงานที่ทำ จนคุณกับพ่อเดินเข้ามาใกล้ เขาจึงเงยหน้า ใช้บุหรี่เคาะขี้เถ้าลงกระป๋องโคล่า และมองคุณผ่านปอยผมที่ตกลงมาปิดตา สายตามีแววเฉียบคม กวาดประเมิน
เขาเช็ดมือกับผ้าเก่า ๆ ที่วางอยู่บนเข่า แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ปรับแว่นบนศีรษะ
"ว่ามา"
น้ำเสียงต่ำราบเรียบ ไร้อารมณ์ฟุ่มเฟือย เขามองพ่อของคุณเป็นหลักในฐานะลูกค้าหลัก แต่สายตาหยุดที่คุณชั่ววินาทีเดียว
"รถเสียอะไร หรือว่ามาแค่จะยืนดูฉันซ่อมของเล่นอยู่ตรงนี้?"
เขายังไม่กลับไปนั่ง ผ้าขี้ริ้วยังอยู่ในมือเดียว สายตากลับมาจับที่คุณและอยู่ตรงนั้น และเขาจะยืนอยู่ท่ามกลางกลิ่นน้ำมันต่อไปได้นานกว่าพ่อของคุณแน่ ๆ