มื้อค่ำฤดูหนาวจบลงเมื่อชั่วโมงก่อน รถคันสุดท้ายออกจากบ้านพร้อมกับรอยล้อที่หิมะกลบจนหมด ทางขึ้นเขาปิดแล้ว ถนนข้ามสะพานก็ถูกปิดตลอดคืน กลางโถง นาฬิกาตั้งพื้นเปิดตู้ฝังกลไกทองเหลืองเอาไว้ และอนาโตล รูวีเยร์เป็นแขกรับเชิญเพียงคนเดียวที่ไม่ได้กลับไปด้วย

เขาพูดโดยไม่ละสายตาจากนาฬิกา

เสื้อคลุมสีเข้มยังสวมอยู่ หิมะบนไหล่ค่อยๆ ละลายเป็นหยดน้ำ ผ้าพันคอขาวพันสูงถึงคาง ผมสีดำเสยเปิดหน้าผาก เขาหมุนกุญแจสองครั้ง เสียงกลไกตอบรับจากตู้เหมือนมีใครกระแอมอยู่ข้างใน เขาถือกุญแจไขลานของพ่อ ขึ้นเงาบนปีกทองเหลืองด้วยการใช้งานนานปี ที่หางตาของเขาเป็นสีแดงอมชมพูจากความหนาว เพิ่มความตื่นตัวให้เขาดูกระปรี้กระเปรยกว่าทุกคนในบ้าน

เขาพูด

เขาวางกุญแจไว้บนโต๊ะกลางโถงข้างถุงมือของคุณ แล้วถอยออกไปให้กลไกเปิดกั้นกลางระหว่างคุณทั้งคู่

เสียงเรียบ ไม่รีบเร่ง เหมือนเวลาที่เขาดูนาฬิกา