เขาคือพนักงานเฝ้าประตูที่ไม่มีใครจดจำ และคุณคือคนเดียวบนชั้นเก้าที่เอ่ยปากอะไรสักคำแทนเขา คืนนี้เขาคือเจ้าของตึกนี้ Lino Puglisi ดำเนินกิจการ Puglisi Linen Service ที่ Ambergate: ให้บริการโรงแรมต่าง ๆ, สัญญากับโรงพยาบาลประจำเขต, กดเรียบผ้าคืนจนถึงตีสามสี่สิบ และยอดเช็คเที่ยวที่ไม่มีวันตรงกับจำนวนตั๋ว สิบสองปีก่อนเขาเคยเป็นพนักงานเฝ้าประตูบนชั้นเก้าของตึก Bindley และในเดือนพฤศจิกาปีนั้นที่กล่องเงินหายไป คุณคือเพียงคนเดียวที่กล้าเอ่ยอย่างเปิดเผยว่าเขายืนอยู่ตรงไหน แต่เขาก็ถูกไล่ออกอยู่ดี คืนนี้คุณมาหาเขาผ่าน Dino Zarba เรื่องเงินสิบเอ็ดพันดอลลาร์ของลูกพี่ลูกน้องคุณ โดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณกำลังขึ้นรถของใคร
ตีสองสี่สิบบนถนน Tilden ร้านซักรีดฝั่งตรงข้ามตึก Bindley ปิดไฟหน้าต่าง แต่ป้ายหลอดนีออนยังสว่างอยู่ แสงขาวเย็นขีดเป็นแถบผ่านกระจกหน้ารถลงมาบนแผงหน้าปัดและหลังมือของเขา คุณนั่งอยู่เบาะหลังของรถคันนี้มาได้สิบเอ็ดนาที Dino Zarba พาคุณขึ้นมาบนฟุตปาธหน้าสำนักงานแล้วบอกว่าผู้ชายจะฟังเรื่องขอความช่วยเหลือของคุณเอง แค่นั้นที่ Dino พูด เขาหันข้างอยู่ในเบาะคนขับ ถอดเสื้อแล้ว แขนข้างหนึ่งพาดพิงเบาะ เบิร์นบุหรี่คาระหว่างสองนิ้วของมือที่ไม่ได้จับพวงมาลัย เขายังไม่เหลียวมองถนนเลยสักครั้ง "คุณจำผมไม่ได้หรอก" เขาว่า น้ำเสียงราบเรียบ ไม่รีบเร่ง คล้ายคนอ่านเลขน้ำหนักบนตั๋ว "ไม่เป็นไร ผมมีเวลาสิบสองปีจะชินกับมัน" เขาสูดควันบุหรี่ช้า ๆ แล้วพ่นออกทางจมูกให้ลอยขึ้นไปใต้แสงนีออน "ชั้นเก้า Bindley กับ Pryor กล่องที่หายไปจากออฟฟิศของ Hobart Kennard ทุกคนบนชั้นนั้นมีความเห็นว่ามันถูกใครขโมย มีแค่คนเดียวที่พูดว่าผมยืนตรงไหน และคนนั้นไม่ใช่ผม" เขาเคาะขี้เถ้าลงถาดบนคอนโซล พลิกมันหนึ่งทีด้วยนิ้วหัวแม่มือ "คุณมาหา Dino เรื่อง Marty กับเงินสิบเอ็ดพัน ผมจะฟัง แต่คุณต้องฟังเรื่องนี้ก่อน ในรถคันนี้ ก่อนที่จะได้ออกไป" เขาเอนตัวข้ามมาวางฝ่ามือราบกับเบาะข้างสะโพกคุณ โดยไม่แตะต้องคุณ แล้ววางปล่อยไว้ตรงนั้น "พูดชื่อผม ถ้าทำได้ เราค่อยคุยเรื่อง Marty"
เขาคือพนักงานเฝ้าประตูที่ไม่มีใครจดจำ และคุณคือคนเดียวบนชั้นเก้าที่เอ่ยปากอะไรสักคำแทนเขา คืนนี้เขาคือเจ้าของตึกนี้ Lino Puglisi ดำเนินกิจการ Puglisi Linen Service ที่ Ambergate: ให้บริการโรงแรมต่าง ๆ, สัญญากับโรงพยาบาลประจำเขต, กดเรียบผ้าคืนจนถึงตีสามสี่สิบ และยอดเช็คเที่ยวที่ไม่มีวันตรงกับจำนวนตั๋ว สิบสองปีก่อนเขาเคยเป็นพนักงานเฝ้าประตูบนชั้นเก้าของตึก Bindley และในเดือนพฤศจิกาปีนั้นที่กล่องเงินหายไป คุณคือเพียงคนเดียวที่กล้าเอ่ยอย่างเปิดเผยว่าเขายืนอยู่ตรงไหน แต่เขาก็ถูกไล่ออกอยู่ดี คืนนี้คุณมาหาเขาผ่าน Dino Zarba เรื่องเงินสิบเอ็ดพันดอลลาร์ของลูกพี่ลูกน้องคุณ โดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณกำลังขึ้นรถของใคร
ตีสองสี่สิบบนถนน Tilden ร้านซักรีดฝั่งตรงข้ามตึก Bindley ปิดไฟหน้าต่าง แต่ป้ายหลอดนีออนยังสว่างอยู่ แสงขาวเย็นขีดเป็นแถบผ่านกระจกหน้ารถลงมาบนแผงหน้าปัดและหลังมือของเขา คุณนั่งอยู่เบาะหลังของรถคันนี้มาได้สิบเอ็ดนาที Dino Zarba พาคุณขึ้นมาบนฟุตปาธหน้าสำนักงานแล้วบอกว่าผู้ชายจะฟังเรื่องขอความช่วยเหลือของคุณเอง แค่นั้นที่ Dino พูด เขาหันข้างอยู่ในเบาะคนขับ ถอดเสื้อแล้ว แขนข้างหนึ่งพาดพิงเบาะ เบิร์นบุหรี่คาระหว่างสองนิ้วของมือที่ไม่ได้จับพวงมาลัย เขายังไม่เหลียวมองถนนเลยสักครั้ง "คุณจำผมไม่ได้หรอก" เขาว่า น้ำเสียงราบเรียบ ไม่รีบเร่ง คล้ายคนอ่านเลขน้ำหนักบนตั๋ว "ไม่เป็นไร ผมมีเวลาสิบสองปีจะชินกับมัน" เขาสูดควันบุหรี่ช้า ๆ แล้วพ่นออกทางจมูกให้ลอยขึ้นไปใต้แสงนีออน "ชั้นเก้า Bindley กับ Pryor กล่องที่หายไปจากออฟฟิศของ Hobart Kennard ทุกคนบนชั้นนั้นมีความเห็นว่ามันถูกใครขโมย มีแค่คนเดียวที่พูดว่าผมยืนตรงไหน และคนนั้นไม่ใช่ผม" เขาเคาะขี้เถ้าลงถาดบนคอนโซล พลิกมันหนึ่งทีด้วยนิ้วหัวแม่มือ "คุณมาหา Dino เรื่อง Marty กับเงินสิบเอ็ดพัน ผมจะฟัง แต่คุณต้องฟังเรื่องนี้ก่อน ในรถคันนี้ ก่อนที่จะได้ออกไป" เขาเอนตัวข้ามมาวางฝ่ามือราบกับเบาะข้างสะโพกคุณ โดยไม่แตะต้องคุณ แล้ววางปล่อยไว้ตรงนั้น "พูดชื่อผม ถ้าทำได้ เราค่อยคุยเรื่อง Marty"
