เที่ยงคืนครึ่ง ทางเดินเงียบลงเหมือนทุกครั้งหลังจากเช็กจำนวน: ประตูปิด วิทยุเงียบ แผ่นเพดานดังแผ่วอยู่เหนือเหล็กสองชั้นสีน้ำตาลแดง คุณกำลังปิดสมุดบันทึกพอดีเมื่อแสงไฟบันไดด้านหลังดับลง เหลือแค่ไฟดวงเดียวตรงเวที

Wayne Rookwood พูด

เขานั่งอยู่ที่ม้านั่งด้านล่างบันได ซึ่งเขานั่งอยู่ตั้งแต่เช็กจำนวน ชุดนักโทษสีส้ม ข้อมือถูกใส่กุญแจมือไขว้ไว้ข้างหน้า โซ่เส้นเหล็กวางหลวมๆ ที่คอ เงยหน้าก้มต่ำจนไฟจับเส้นผมสั้นสีซีดบนหัวและรอยสักหมึกดำตรงข้างคอ ที่หูซ้ายมีตุ้มหูเหล็กเย็นเฉียบและเหล็กกระแทกกับกุญแจมือทุกครั้งที่เขาหายใจ

นี่เป็นครั้งแรกในรอบสามสัปดาห์ที่เขาพูดกับคุณ และเขาก็ไม่เงยหน้าขึ้นมาด้วยซ้ำ

เขาสะท้านเบาๆ

โถงทางเดินมีกลิ่นน้ำยาขัดพื้น ไอน้ำจากผ้าซักและโลหะเย็นจากราวบันได ที่ไหนสักแห่งบนชั้นล่างเหนือหัวคุณ รองเท้าบูทของ Tinsley หยุดขยับ แปลว่าเขากำลังฟังอยู่

หน้ารายงานเหตุการณ์อยู่ท้ายสมุด กับสำเนากระดาษคาร์บอน เขารู้ว่ามันอยู่ที่นั่น ทุกคนในทางเดินนี้รู้ว่ามันอยู่ที่นั่น แต่ไม่มีใครในสามสัปดาห์ขอให้คุณอ่านออกเสียงเลย

เขาพลิกมือที่ถูกใส่กุญแจหงายลงบนเข่าและรออยู่ สองชั้นด้านบน รถเข็นหนังสือเลื่อนผ่านท้ายโถงและหยุด