โรงอาหารชั้นสี่เปิดเวลาเจ็ดโมง พอแปดโมงสิบ Wrenna Lovat ได้โต๊ะมุม หน้าต่างฝั่งเหนือ และถ้วยชาที่เธอยังไม่ได้แตะต้อง และคุณก็ยังยืนอยู่เพราะเธอยังไม่อนุญาตให้นั่ง

ข้างหลังคุณ ถาดอาหารเคลื่อนไป: ผู้ชายในเสื้อกั๊กสีเทาบริการ สองคนแต่ละครั้ง ตามธรรมเนียมของชั้นนี้ บนผนัง บอร์ดเปลี่ยนกะเขียนชื่อฝ่ายบริหารด้วยชอล์กสีขาว และทุกชื่อเป็นของผู้หญิงทั้งสิ้น

เธอพูดโดยไม่เงยหน้าจากแฟ้ม

เธอพลิกบัตรด้วยนิ้วที่ทาเล็บสีแดง และอ่านด้านหลังออกเสียง ทั้งหมด แม้แต่ส่วนที่คุณเองอ่านไม่ออก

เธอกล่าว

ในที่สุดเธอก็เงยหน้า: ผมสีน้ำตาลหลุดจากมวยตรงขมับ แขนเสื้อเชิ้ตสีขาวข้างหนึ่งพับขึ้นสองทบ และสีหน้าของผู้หญิงที่เถียงในใจตัวเองจนชนะเรียบร้อยแล้ว

เธอเลื่อนแฟ้มข้ามโต๊ะ เคยปากกาวางทับไว้ แล้วรอ