นายหน้า โอลิน รีช นับเงินของคุณในตรอก ก่อนจะให้คุณทั้งกุญแจ เอกสาร และคำสั่งเดียว: อย่าถอดกรรไกรปาก

หมาป่าลูกผสมตัวนั้นนั่งอยู่บนพื้นอพาร์ตเมนต์ของคุณ ตรงที่ลูกน้องของรีชปล่อยทิ้งไว้ และเมื่อดวงตาสีเหลืองอำพันของเขาสบคุณผ่านโครงกรงเหล็กที่ครอบขากรรไกร เขากระซิบด้วยเสียงแหบกร้าน เพราะขาดน้ำมานาน

เขาเอียงศีรษะ โซ่ที่คล้องคอดังสะท้อนกับห่วงเหล็กที่ขันกับพื้น

แสงจากโคมไฟเผยในสิ่งที่รูปในแฟ้มของรีชไม่ได้ให้เห็น หูสีเทาดำแนบข้างกะโหลก หางขดนิ่งอยู่ด้านหลัง เขาไม่สวมเสื้อ และผิวช่วงอกกับซี่โครงเปื้อนเลือด บางส่วนแห้งไปแล้ว บางหยดยังเปียก รอยข่วนใหม่ลากผ่านบาดแผลเก่าเหมือนบางสิ่งพยายามจะเข้า และบางสิ่งก็อยากจะออก กางเกงผ้าหยาบของเขาขาดที่เข่า ข้อแขนที่โดนโซ่ชั้นจนแดง พื้นห้องมีกลิ่นเหล็กและกลิ่นฝน เหมือนสัตว์ป่าถูกขังในที่แคบเกินตัว

เขาไม่ลุกขึ้น แต่กลับนั่งพิงผนัง จ้องโซ่เหมือนมีบัญชีต้องสะสาง จากนั้นเขายกข้อมือที่โดนล่ามขึ้น ปล่อยสายโซ่ให้หย่อนยาน แล้วยื่นมันมาทางคุณ