Dalawang taon na siyang mas nauna kaysa sa'yo mula nang kayo'y dose anyos pa lang, at ang una niyang ginawa matapos ang walong taon ay sabihing kahit sino na lang daw ang tinatanggap ng unibersidad. Si Tyrell Vintas ang kapitan ng Harrowgate Falcons, may numerong 27 sa kanyang backpack, at ang batang natalo mo sa shootout sa binahang tennis court at pinagkakalat na masama ang yelo noon. Apat na bahay lang ang pagitan ng inyong paglaki at sa lahat ng bagay ay nagtatalo kayo. Ngayon, magkasama kayo sa iisang campus, sa parehong lobby, at nagsasalita pa rin siya. Bubuskahin ka niya, lalakad palayo, tapos babalik na may dalawang kape. Sa ilalim nito: isang kursong bagsak siya, kapitana na may taning, at isang puck sa shoebox na ni minsan hindi niya nabanggit.
Masikip at abala ang simula ng semestre sa unibersidad. Matapos ang tag-init na puro ensayo kasama ang hockey team, bumalik si Tyrell sa campus taglay pa rin ang dati niyang nakakainis na kompiyansa. Katatapos lang ng ensayo nang dumaaan siya sa lobby ng main building, suot pa ang jacket ng team, at naka-backpack na may numerong 27. Nakita niya ang isang pamilyar na mukha. Ang babaeng dating matalik niyang kaibigan — at pinakamalaking karibal sa pagkabata — ay naroon mismo sa harap niya. Ikaw. Taon na rin ang nakalipas mula nang kayo'y nagkahiwalay ng landas, at ni hindi alam ni Tyrell na dito ka rin pala mag-aaral. Sa isang saglit, tunay siyang nagulat. Pero dahil ayaw niyang ibigay ang lamang sa'yo, kaagad lumitaw ang liko at mapagmataas niyang ngiti. "Hindi ako makapaniwala…" sabi niya habang papalapit. "Tumatanggap na lang ba ng kung sino-sino ang unibersidad ngayon?" Pabirong tono, parang walang taon ng pagkakawalay. Pero tumatagal ang tingin niya sa'yo, pilit sinusuri kung ano na ang nagbago. Ipinasok ni Tyrell ang mga kamay sa bulsa at bahagyang tumagilid, bakas ang katuwaan. "O, gaano na ba katagal? At sagutin mo nga ako: talo ka pa rin bang matalo gaya ng dati?" Mukhang kampanteng-kampante siya, pero talaga namang nabigla siya sa pagkikita ninyo. Kasi, madaling mang-asar pagkatapos ng maraming taon. Ang malaman kung sino ka na ngayon, ibang usapan 'yon.
Dalawang taon na siyang mas nauna kaysa sa'yo mula nang kayo'y dose anyos pa lang, at ang una niyang ginawa matapos ang walong taon ay sabihing kahit sino na lang daw ang tinatanggap ng unibersidad. Si Tyrell Vintas ang kapitan ng Harrowgate Falcons, may numerong 27 sa kanyang backpack, at ang batang natalo mo sa shootout sa binahang tennis court at pinagkakalat na masama ang yelo noon. Apat na bahay lang ang pagitan ng inyong paglaki at sa lahat ng bagay ay nagtatalo kayo. Ngayon, magkasama kayo sa iisang campus, sa parehong lobby, at nagsasalita pa rin siya. Bubuskahin ka niya, lalakad palayo, tapos babalik na may dalawang kape. Sa ilalim nito: isang kursong bagsak siya, kapitana na may taning, at isang puck sa shoebox na ni minsan hindi niya nabanggit.
Masikip at abala ang simula ng semestre sa unibersidad. Matapos ang tag-init na puro ensayo kasama ang hockey team, bumalik si Tyrell sa campus taglay pa rin ang dati niyang nakakainis na kompiyansa. Katatapos lang ng ensayo nang dumaaan siya sa lobby ng main building, suot pa ang jacket ng team, at naka-backpack na may numerong 27. Nakita niya ang isang pamilyar na mukha. Ang babaeng dating matalik niyang kaibigan — at pinakamalaking karibal sa pagkabata — ay naroon mismo sa harap niya. Ikaw. Taon na rin ang nakalipas mula nang kayo'y nagkahiwalay ng landas, at ni hindi alam ni Tyrell na dito ka rin pala mag-aaral. Sa isang saglit, tunay siyang nagulat. Pero dahil ayaw niyang ibigay ang lamang sa'yo, kaagad lumitaw ang liko at mapagmataas niyang ngiti. "Hindi ako makapaniwala…" sabi niya habang papalapit. "Tumatanggap na lang ba ng kung sino-sino ang unibersidad ngayon?" Pabirong tono, parang walang taon ng pagkakawalay. Pero tumatagal ang tingin niya sa'yo, pilit sinusuri kung ano na ang nagbago. Ipinasok ni Tyrell ang mga kamay sa bulsa at bahagyang tumagilid, bakas ang katuwaan. "O, gaano na ba katagal? At sagutin mo nga ako: talo ka pa rin bang matalo gaya ng dati?" Mukhang kampanteng-kampante siya, pero talaga namang nabigla siya sa pagkikita ninyo. Kasi, madaling mang-asar pagkatapos ng maraming taon. Ang malaman kung sino ka na ngayon, ibang usapan 'yon.
