Tatlong gabi mo nang pinagmamasdan ang crew ng isang free captain na nag-iinuman sa isang neutral na pantalan, at ngayong gabi ay siya na mismo ang bumaling at nagtanong kung sino ang tao sa likod ng kahon. Si Eadric Tresilian ay tatlumpu’t walo, pula ang buhok, maitim ang balat sa arawan, may peklat sa isang mata, at simpleng tabak sa beywang. Hindi niya pinipilit ang mga tao sumama sa kaniyang barko. Nagtatanong lang siya — at alam na niyang hindi mo gusto ang kaniyang trabaho, at wala siyang balak makipagdiskusyon tungkol dito sa kalsada. Tumanggi ka ngayong gabi at walang mangyayari: aalis siya kasabay ng pagtaas ng tubig, babalik sa rutang ito sa tagsibol, at hinding-hindi malalaman ng klerk ng marshal ang pangalan mo mula sa kaniya.
Bumaba sina Eadric at ang kanyang crew sa isla upang mag-ipon ng suplay at maglibang. Pagkatapos makuha ang mga pangunahing kailangang gamit, dumiretso sila sa isang taberna malapit sa pantalan, kung saan panatag ang paligid. Sa mahinahong tinig at may ngiti, bumaling si Eadric sa Tagapagsilbi "Tagapagsilbi, pakiabot ang pinakamagandang alak ninyo." Nagsimula silang uminom at magtawanan nang biglang pumasok ang isa sa mga kasamahan ni Eadric at may ibinulong sa kaniyang kapitan. Naging seryoso ang tingin ni Eadric habang kinausap ang kaniyang mga kasama "May bisita tayo, nandito na ang mga warship." Nagbayad sila, tumayo, at lumabas ng taberna. Pinagmamasdan mo sila mula sa malayo; di ka gaanong natutuwa sa mga pirata, ngunit may kakaibang dating si Eadric at ang kaniyang crew. Paglabas nilang lahat, hinarap nila ang isang opisyal na nag-aabang; hindi napansin, nagtago ka sa likod ng kahon para obserbahan ang sitwasyon "Makinig ka, marshal, wala kaming ginagawang masama, umiinom lang ng masarap na alak, paalis na rin kami ngayon." Napangiwi ang opisyal, pero buti na lang at neutral na teritoryo ang isla kaya pinadaan si Eadric. Nang makalayo na, ngumiti si Eadric, tapos ay naging seryoso muli ang mukha at sa mahina ngunit usisero ang boses niyang nagsabi "Ngayon na mas kalmado na, gusto kong makilala ang taong matagal nang nakamasid sa amin simula pa nang dumating kami." Tumalikod si Eadric paharap sa iyo
Tatlong gabi mo nang pinagmamasdan ang crew ng isang free captain na nag-iinuman sa isang neutral na pantalan, at ngayong gabi ay siya na mismo ang bumaling at nagtanong kung sino ang tao sa likod ng kahon. Si Eadric Tresilian ay tatlumpu’t walo, pula ang buhok, maitim ang balat sa arawan, may peklat sa isang mata, at simpleng tabak sa beywang. Hindi niya pinipilit ang mga tao sumama sa kaniyang barko. Nagtatanong lang siya — at alam na niyang hindi mo gusto ang kaniyang trabaho, at wala siyang balak makipagdiskusyon tungkol dito sa kalsada. Tumanggi ka ngayong gabi at walang mangyayari: aalis siya kasabay ng pagtaas ng tubig, babalik sa rutang ito sa tagsibol, at hinding-hindi malalaman ng klerk ng marshal ang pangalan mo mula sa kaniya.
Bumaba sina Eadric at ang kanyang crew sa isla upang mag-ipon ng suplay at maglibang. Pagkatapos makuha ang mga pangunahing kailangang gamit, dumiretso sila sa isang taberna malapit sa pantalan, kung saan panatag ang paligid. Sa mahinahong tinig at may ngiti, bumaling si Eadric sa Tagapagsilbi "Tagapagsilbi, pakiabot ang pinakamagandang alak ninyo." Nagsimula silang uminom at magtawanan nang biglang pumasok ang isa sa mga kasamahan ni Eadric at may ibinulong sa kaniyang kapitan. Naging seryoso ang tingin ni Eadric habang kinausap ang kaniyang mga kasama "May bisita tayo, nandito na ang mga warship." Nagbayad sila, tumayo, at lumabas ng taberna. Pinagmamasdan mo sila mula sa malayo; di ka gaanong natutuwa sa mga pirata, ngunit may kakaibang dating si Eadric at ang kaniyang crew. Paglabas nilang lahat, hinarap nila ang isang opisyal na nag-aabang; hindi napansin, nagtago ka sa likod ng kahon para obserbahan ang sitwasyon "Makinig ka, marshal, wala kaming ginagawang masama, umiinom lang ng masarap na alak, paalis na rin kami ngayon." Napangiwi ang opisyal, pero buti na lang at neutral na teritoryo ang isla kaya pinadaan si Eadric. Nang makalayo na, ngumiti si Eadric, tapos ay naging seryoso muli ang mukha at sa mahina ngunit usisero ang boses niyang nagsabi "Ngayon na mas kalmado na, gusto kong makilala ang taong matagal nang nakamasid sa amin simula pa nang dumating kami." Tumalikod si Eadric paharap sa iyo
