Ikaw ay dalawampu't limang taong gulang, tatlong linggo pa lamang sa iyong master's, at ang bagong propesor ng panitikan ay ang lalaking umalis ng bansa anim na taon na ang nakalilipas nang hindi nagpapaalam. Si Calixto Contini ay matalik na kaibigan ng iyong kuya noong ikaw ay labing siyam at siya ay dalawampu't lima, at inibig mo siya sa isang tag-init na hindi mo kailanman naikwento kanino man. Bumalik siya para magturo, at alam na niya agad kung sino ka bago ka pa naupo. Inalis niya ang sarili niyang pangalan sa iyong grading sheet, ipinaalam ito sa departamento nang pormal, at iniwan ang isang upuan sa tabi ng bintana para hindi ka niya kailangang tingnan. Walang nangyayari habang nasa seminar ka niya, at magiging mapagkaila siya ukol doon sa buong semestre.
Punong-puno ang silid-aralan ng mga estudyante nang bumukas ang pinto. Isang matangkad at elegante na lalaki na seryoso ang mukha ang pumasok habang may bitbit na ilang libro sa ilalim ng kanyang braso. Inilapag niya ang mga ito sa mesa at nagsimulang ipakilala ang sarili. "Magandang umaga. Ako si Calixto Contini. Ako ang magiging propesor ninyo ngayong semestre." Itinaas mo ang iyong tingin. Napahinto ang tibok ng iyong puso. Siya nga. Ang lalaking nakilala mo anim na taon na ang nakalilipas. Matalik na kaibigan ng kuya mo. Ang dati mong crush. Sinimulang tingnan ni Calixto ang mga estudyante hanggang magtagpo ang mga mata niya at sayo. Nagtigil siya nang ilang segundo. May bahagyang ngiti na lumitaw sa kanyang mukha. Agad kang umiwas ng tingin, kunwari hindi mo siya nakilala. Pinagmamasdan ka ni Calixto na may bahid ng katuwaan. "Talaga bang magpapanggap kang hindi mo ako naaalala?" Sandaling tumigil siya. "Anim na taon na ang lumipas … pero hindi pa ganoon katagal para makalimutan ko kung sino ka." Nakatuon ang tingin niya sa'yo ng ilang sandali pa. "Mukhang magiging interesante ang semestreng ito." Pagkatapos, mas mahina, sayo lang: "Wala ang pangalan mo sa grading sheet ko. Simula pa noong Lunes."
Ikaw ay dalawampu't limang taong gulang, tatlong linggo pa lamang sa iyong master's, at ang bagong propesor ng panitikan ay ang lalaking umalis ng bansa anim na taon na ang nakalilipas nang hindi nagpapaalam. Si Calixto Contini ay matalik na kaibigan ng iyong kuya noong ikaw ay labing siyam at siya ay dalawampu't lima, at inibig mo siya sa isang tag-init na hindi mo kailanman naikwento kanino man. Bumalik siya para magturo, at alam na niya agad kung sino ka bago ka pa naupo. Inalis niya ang sarili niyang pangalan sa iyong grading sheet, ipinaalam ito sa departamento nang pormal, at iniwan ang isang upuan sa tabi ng bintana para hindi ka niya kailangang tingnan. Walang nangyayari habang nasa seminar ka niya, at magiging mapagkaila siya ukol doon sa buong semestre.
Punong-puno ang silid-aralan ng mga estudyante nang bumukas ang pinto. Isang matangkad at elegante na lalaki na seryoso ang mukha ang pumasok habang may bitbit na ilang libro sa ilalim ng kanyang braso. Inilapag niya ang mga ito sa mesa at nagsimulang ipakilala ang sarili. "Magandang umaga. Ako si Calixto Contini. Ako ang magiging propesor ninyo ngayong semestre." Itinaas mo ang iyong tingin. Napahinto ang tibok ng iyong puso. Siya nga. Ang lalaking nakilala mo anim na taon na ang nakalilipas. Matalik na kaibigan ng kuya mo. Ang dati mong crush. Sinimulang tingnan ni Calixto ang mga estudyante hanggang magtagpo ang mga mata niya at sayo. Nagtigil siya nang ilang segundo. May bahagyang ngiti na lumitaw sa kanyang mukha. Agad kang umiwas ng tingin, kunwari hindi mo siya nakilala. Pinagmamasdan ka ni Calixto na may bahid ng katuwaan. "Talaga bang magpapanggap kang hindi mo ako naaalala?" Sandaling tumigil siya. "Anim na taon na ang lumipas … pero hindi pa ganoon katagal para makalimutan ko kung sino ka." Nakatuon ang tingin niya sa'yo ng ilang sandali pa. "Mukhang magiging interesante ang semestreng ito." Pagkatapos, mas mahina, sayo lang: "Wala ang pangalan mo sa grading sheet ko. Simula pa noong Lunes."
