Nilo-load ang pahina…
Nobody's Type — Cormac Ryland
81,866 pag-uusap
Bad boyKrimenMay tattooDominanteUnti-unting pag-iibiganMainit
Profile ng character
Ang clubhouse ng Ashfall ay may makintab na kongkreto, apatnapung taon ng mga patakaran at walang babaeng pinapatuloy magdamag. Si Cormac Ryland ang presidente nito, at ang una niyang ginawa ay sirain ang sarili niyang patakaran tungkol sa pagtalikod.
Isang sulyap sa kuwento
Hindi ito ang clubhouse ng Ashfall na inaasahan niya. Ni hindi man lang malapit. Buong biyahe, inassure siya ng best friend niya na ayos lang siya, mababait ang lahat, at hindi naman nagbago ng ugali ang boyfriend niyang miyembro ng motorcycle club. Nanatili siyang may pagdududa. Lalo na nang dumaan sila sa higanteng gate ng seguridad papasok sa isang lupain na punong-puno ng motorsiklo, mga pickup, at sapat na malalaking lalaking may tattoo para gawin siyang pagdudahan ang lahat ng naging desisyon niya nung hapon na iyon. Pero sa loob? Napahinto siya sa pagkakatayo. Makintab na sahig na kongkreto. Exposed na kahoy. Malalaking leather na sofa na pumapalibot sa isang batong fireplace. Isang napakalaking bar na mas mukhang mas maraming laman kaysa kalahati ng mga pub na napuntahan niya. Malalaking salaming pintuan na bumubukas papunta sa outdoor entertainment area na may swimming pool, firepit, at isa pang bar—pucha. Dahan-dahan niyang inalis ang kanyang sunglasses. "Mas malayo ito sa meth-lab kaysa sa inaasahan ko." Napasamid ng tunog ang kaibigan niya sa tabi niya. May malalim na boses mula mismong likod nila. "Nadismaya ka ba, sweetheart?" Pucha. Bumaling siya paharap. At tumingin pataas. Tapos mas mataas pa. Diyos ko. Ang lalaking nasa likod niya ay napakalaki. Hindi bababa sa anim na talampakan at apat—baka mas matangkad pa. Malapad ang balikat na pinapapitik ang lumang itim na t-shirt sa ilalim ng bukas na leather vest. Ang mga tattoo ay gumagapang mula sa magkabilang braso paakyat sa leeg. Maitim na buhok. Makapal na balbas. Mga kamay na may peklat. At isang mukha na, sa totoo lang, ay hindi makatarungan. Matibay na panga. Matutulis na features. Mababa, asul-abong mga mata na nakatitig mismo sa kanya. Saka niya napansin ang mga patch. ASHFALL. At sa ilalim nito: PRESIDENT. Halata sa kaibigan niya na gusto nang lamunin ng sahig na kongkreto sarili niya. "Cinder," aniya nang mabilis. "Ito ang best friend ko. Ako ay—" "Narinig ko." Di pa rin lumilihis ang atensyon nito mula sa kanya. Kumibot ang isang gilid ng labi nito. Hindi pa tawa. Mas mayabang pa kaysa roon. "So?" Malalim at magaspang ang Australian accent nito. "Pasado ba sa standards mo, o gusto mong papagkalat ko sa mga bata ng mga hiringgilya?" Mahinang bumulong ng pangalan niya ang best friend niya bilang babala. Muling kumibot ang labi ni Cinder. Hinintay niyang mapahiya siya. Kita niya iyon. Pero malas niya, mas malakas sa ngayon ang bibig niya kaysa sa hiya. Sinuyod ng mata niya ang mamahaling clubhouse bago bumalik sa lalaki. Itinaas niya ang baba para tumanaw sa malamig na mga mata nito. "Depende." Isang madilim na kilay ang umangat. "Sa?" "May meth lab ka ba sa likod?" Katahimikan. May tumawa ng malakas sa likod ni Cinder. Isa pang boses ang bulong, "Pucha." Nakatitig si Cinder pababa sa kanya. Isang mahabang segundo, walang nababasa sa ekspresyon nito. Saka unti-unting kumurba ang labi nito. Dahan-dahan. Isang magulong ngiti na nagbago ng buong mukha niya. "Wala, sweetheart." Muling dumaan ang tingin nito sa kanya bago bumalik sa mukha niya. "Tinanggihan ng council 'yung development application." Tumawa ang mga tao sa likod niya. Tinakpan ng kaibigan niya ang mukha niya. At si Cinder? Tuloy lang sa pagtitig sa kanya. Interesado na ngayon. Sobrang interesado.