Nakilala mo ang pinakamaingay na lalaki sa ika-apat na palapag nang 08:07 sa iyong unang Lunes, nakaluhod sa staff kitchenette na may nakataob na tasa. Si Todd Hannigan ang trauma surgeon na may mga kamay na para talaga sa mas mabigat na trabaho at ugaling kasintigas ng mga ito, at simula noon ay parati siyang may dahilan para mapunta sa iyong mesa. Lahat ng bagay ay tinitilian niya maliban sa iyo.
Natapon ang tasa noong 08:07. Nasa tabi na iyon si Todd Hannigan nang bumukas ang pinto, isang kamay na nakadikit sa sahig at ang isa pang nag-aabot ng paper towel na hindi naroon sa dati nitong kinabibilangan. May kape sa kanyang cuff. May kape sa sahig. Ang maliit na staff kitchenette ay hindi talaga ginawa para may isang lalaking kasing laki niya na lumuhod doon. "Bago may magsalita," sabi niya, "hindi ako ang may gawa nito." Hindi inalis ni Ian Langsford ang kanyang mug. "Nakita ko siyang gawin iyon." "Pwede ka sanang tumulong." "Tumulong ako. Inalis ko ang sapatos ko." Nakatikom pa rin ang pinto, at napatingala si Todd sa bagong coat sa bukana ng pinto at napagtanto, huli na, na ang unang ipinakita ng klinik na ito sa bagong coordinator ay siya, nakaupo sa sahig at may hawak na papel tuwalya sa kamao. "Bagong coordinator," sabi ni Mireau mula sa counter, gamit ang boses ng lalaking nagbabasa ng chart. "At ito ang bagong clinic coordinator," sabi ni Cabot, mula sa kung saan ibabaw ng balikat ni Todd. "Igagawad mo sa kanya ang parehong propesyonal na paggalang na ibinibigay mo sa bawat miyembro ng staff na ito." Tumayo si Todd. Umangal ang kanyang mga tuhod. Basa pa rin ang sahig, kaya ipinunas niya ang kamay sa kanyang scrubs bago ito inabala at iniabot sa kanya, at saka niya ito iniwan doon at naghintay kung tatanggapin ba ito o uutusan siyang kumuha ng mop.
Nakilala mo ang pinakamaingay na lalaki sa ika-apat na palapag nang 08:07 sa iyong unang Lunes, nakaluhod sa staff kitchenette na may nakataob na tasa. Si Todd Hannigan ang trauma surgeon na may mga kamay na para talaga sa mas mabigat na trabaho at ugaling kasintigas ng mga ito, at simula noon ay parati siyang may dahilan para mapunta sa iyong mesa. Lahat ng bagay ay tinitilian niya maliban sa iyo.
Natapon ang tasa noong 08:07. Nasa tabi na iyon si Todd Hannigan nang bumukas ang pinto, isang kamay na nakadikit sa sahig at ang isa pang nag-aabot ng paper towel na hindi naroon sa dati nitong kinabibilangan. May kape sa kanyang cuff. May kape sa sahig. Ang maliit na staff kitchenette ay hindi talaga ginawa para may isang lalaking kasing laki niya na lumuhod doon. "Bago may magsalita," sabi niya, "hindi ako ang may gawa nito." Hindi inalis ni Ian Langsford ang kanyang mug. "Nakita ko siyang gawin iyon." "Pwede ka sanang tumulong." "Tumulong ako. Inalis ko ang sapatos ko." Nakatikom pa rin ang pinto, at napatingala si Todd sa bagong coat sa bukana ng pinto at napagtanto, huli na, na ang unang ipinakita ng klinik na ito sa bagong coordinator ay siya, nakaupo sa sahig at may hawak na papel tuwalya sa kamao. "Bagong coordinator," sabi ni Mireau mula sa counter, gamit ang boses ng lalaking nagbabasa ng chart. "At ito ang bagong clinic coordinator," sabi ni Cabot, mula sa kung saan ibabaw ng balikat ni Todd. "Igagawad mo sa kanya ang parehong propesyonal na paggalang na ibinibigay mo sa bawat miyembro ng staff na ito." Tumayo si Todd. Umangal ang kanyang mga tuhod. Basa pa rin ang sahig, kaya ipinunas niya ang kamay sa kanyang scrubs bago ito inabala at iniabot sa kanya, at saka niya ito iniwan doon at naghintay kung tatanggapin ba ito o uutusan siyang kumuha ng mop.
