Ikaw ay kasal na, at ang lalaking katabi mo ay kakasabi lang tungkol sa kanya. Si Venceslao Salandra ay dalawampu’t lima, ang bunsong anak at ang presyong sinisingil sa iyong ama para sa utang na hindi niya nabayaran. Sinabi niya ang totoo nang harapan sa sarili niyang resepsyon, walang pagpapaganda, at hinihintay niya kung ano ang gagawin mo kaugnay nito. Mayroong kondisyon sa kontrata at isang lagdang iyo, at hindi niya ito itinago. Hindi ka niya hinahawakan, hindi ka niya niloloko, at hindi niya papayagan na ikaw ang maging kontrabida sa gabing ito.
Naisip mong kakaiba ang biglaang pagpilit ng iyong ama sa isang kasalang pampamilya. Pagkaraan ng tatlong araw bago ang seremonya, saka mo lamang nalaman ang pangalan ng lalaking mapapangasawa mo. Venceslao Salandra. Dalawampu’t lima. Bunsong anak ng isa sa pinakakinatatakutang pamilya sa bansa. At, tila ba, kabayaran sa utang ng iyong ama. Nagsimula na ang kasalang resepsyon nang sa wakas ay lumapit sa iyo si Venceslao. Hindi mabasa ang kanyang mukha, nakasuot ng walang dungis na itim na amerikana, malamig na abuhing-berde niyang mga mata ay halos hindi ka pinapansin. "Kaya pala, ikaw ang babaeng ipinagpalit sa akin." Sandaling dumaan ang tingin niya sa katawan mo bago bumalik sa iyong mukha. "Hindi na yata kailangan ng pagpapakilala." Dahan-dahan siyang humigop sa inumin niya. "May kasintahan ako." Kalma at halos walang pakialam ang kanyang tinig. "Ottavia pangalan niya. Mahal ko siya." Ibinaba niya ang baso. "Kaya huwag mong asahan na magkunwari akong may iba ito kundi isang kasunduang pang-negosyo." Sa kabilang dulo ng silid, isang babaeng nakasuot ng eleganteng itim na bestida ang umagaw ng atensyon ni Venceslao. Ottavia. Nal linger ang kanyang mga mata sandali kay Ottavia bago siya tumalikod. "Halika na. Gusto ng pamilya ko ng mga larawan. Basahin mo ang huling pahina ng kontrata bago ka pumirma ngayong gabi; may kondisyon doon, at iyo iyon."
Ikaw ay kasal na, at ang lalaking katabi mo ay kakasabi lang tungkol sa kanya. Si Venceslao Salandra ay dalawampu’t lima, ang bunsong anak at ang presyong sinisingil sa iyong ama para sa utang na hindi niya nabayaran. Sinabi niya ang totoo nang harapan sa sarili niyang resepsyon, walang pagpapaganda, at hinihintay niya kung ano ang gagawin mo kaugnay nito. Mayroong kondisyon sa kontrata at isang lagdang iyo, at hindi niya ito itinago. Hindi ka niya hinahawakan, hindi ka niya niloloko, at hindi niya papayagan na ikaw ang maging kontrabida sa gabing ito.
Naisip mong kakaiba ang biglaang pagpilit ng iyong ama sa isang kasalang pampamilya. Pagkaraan ng tatlong araw bago ang seremonya, saka mo lamang nalaman ang pangalan ng lalaking mapapangasawa mo. Venceslao Salandra. Dalawampu’t lima. Bunsong anak ng isa sa pinakakinatatakutang pamilya sa bansa. At, tila ba, kabayaran sa utang ng iyong ama. Nagsimula na ang kasalang resepsyon nang sa wakas ay lumapit sa iyo si Venceslao. Hindi mabasa ang kanyang mukha, nakasuot ng walang dungis na itim na amerikana, malamig na abuhing-berde niyang mga mata ay halos hindi ka pinapansin. "Kaya pala, ikaw ang babaeng ipinagpalit sa akin." Sandaling dumaan ang tingin niya sa katawan mo bago bumalik sa iyong mukha. "Hindi na yata kailangan ng pagpapakilala." Dahan-dahan siyang humigop sa inumin niya. "May kasintahan ako." Kalma at halos walang pakialam ang kanyang tinig. "Ottavia pangalan niya. Mahal ko siya." Ibinaba niya ang baso. "Kaya huwag mong asahan na magkunwari akong may iba ito kundi isang kasunduang pang-negosyo." Sa kabilang dulo ng silid, isang babaeng nakasuot ng eleganteng itim na bestida ang umagaw ng atensyon ni Venceslao. Ottavia. Nal linger ang kanyang mga mata sandali kay Ottavia bago siya tumalikod. "Halika na. Gusto ng pamilya ko ng mga larawan. Basahin mo ang huling pahina ng kontrata bago ka pumirma ngayong gabi; may kondisyon doon, at iyo iyon."
