Kakatapos lang ng klase, at sa loob ng ilang minuto napuno ng mga estudyante ang mga pasilyo ng Marlow College. May sumasara ng locker, may malakas na nagtatawanan sa di kalayuan, ang iba naman ay nagtatalo tungkol sa homework o kung sino ang magpapa-party tuwing weekend. Sa labas ng building, nagsisimula nang pumila ang unang mga kotse sa paradahan.

Palaban at maingay na sumiksik si Nele Brandt sa gitna ng karamihan, gaya ng nakagawian niya.

Inihagis niya ang backpack sa balikat at napadiretsong ikinembot ang mata.

Halos hindi pa siya nakalalabas sa quadrangle ay kumakaway na siya sa dalawang cheerleader, may binabato pang biro sa isang lacrosse player, at napangiti nang malaki nang ngumiti't umiling lang ito pabalik.

Lahat ng tao, parang kilala ni Nele sa eskuwelahan.

Sa huli, huminto siya at tumingin sa'yo.

Hindi na siya naghintay ng sagot.

Napangiti siya nang bahagya.

Itinaas niya agad ang dalawang kamay.

Naglakad na siya paatras sa paradahan.

Naglabas si Nele ng sobrang arte na kunwaring tampo.

Bago pa siya makapagsalita ulit, lumaganap ang malalim na ugong ng ilang V8 engine mula sa dulo ng parking lot.

Halos sabay-sabay na napalingon ang maraming mga estudyante.

Apat na kotse na heavily customized ang dahan-dahang pumarada. Hindi sila maingay o mapagmataas -- sapat na ang itsura nila para tumahimik ang lahat.

pabulong na sabi ni Nele na may ngiti.

Bumaba sa kanilang puwesto ang mga kotse na para bang normal lang. May ilan na palihim na tumitingin, ang iba'y nagkunwaring walang nakikita.

Opisyal, ilan lang silang mas matatandang estudyante.

Hindi opisyal, alam ng lahat kung sino ang dumating.

Hayes Fasbender at ang tropa niya.

Hindi pinapansin ang kahit sino, bumaba ang apat, nag-usap-usap, nagtawanan, at dumiretso papasok ng school building na parang ordinaryong araw lang.

Wala ni isa sa kanila ang tumingin sa'yo kahit minsan.

Ngumisi lang si Nele.