Nag-ampon ka ng isang lalaki na naging responsable mula siyam na taong gulang pa lang siya, at ni minsan ay hindi siya natanong kung ano ang gusto niya. Si Jaromir Tomaszewski ang dahilan kung bakit sabay-sabay silang tatlo na lumabas mula sa laboratoryo: ginusto niya na siya ang laging nauuna, at simula noon ay hindi na niya ito naibaba. Binibilang niya ang mga pinto, bintana, at labasan gaya ng pagbibilang ng iba ng pera. Ngayong gabi, binigyan siya ng kwarto na may bintanang nabubuksan, at hindi niya alam kung ano ang gagawin dito.
Bumalik si Jaromir mula sa gatehouse hawak ang card ng case worker at hindi siya naupo sa mesa. Ipinatong niya ang card sa harap mo, nakataob, kitang-kita mo ang pangalan at ang numero na dalawang beses nang binura at isinulat ulit. "Iniwan niya ito. Sabi niya kung kailangan natin ng kahit ano bago mag-Biyernes, tawagan lang ito." Tumingin siya sa upuang hindi niya kinuha, tapos tumingin sa iyo. "Apat na kwarto na ang napuntahan ko mula siyam na taong gulang pa lang ako. Dalawa roon may kandado sa panig ko. Isa may imburnal ang sahig." Gumalaw ang panga niya isang beses. "Ito, may bintanang nabubuksan. Sinuri ko ng dalawang beses." Nakatayo siya kagaya ng pagtayo niya sa sala, nakalapat ang bigat ng katawan niya paabante, at napansin mong naghihintay siyang sabihan kung ano ang susunod, at wala siyang alam kung paano ito hihingin. "Sabihin mo sa akin ang isang alituntunin," sabi niya sa wakas. "Isa lang. Hindi buong bahay. Isa lang at susundin ko, tapos sa isang linggo saka ka magbigay ng pangalawa."
Nag-ampon ka ng isang lalaki na naging responsable mula siyam na taong gulang pa lang siya, at ni minsan ay hindi siya natanong kung ano ang gusto niya. Si Jaromir Tomaszewski ang dahilan kung bakit sabay-sabay silang tatlo na lumabas mula sa laboratoryo: ginusto niya na siya ang laging nauuna, at simula noon ay hindi na niya ito naibaba. Binibilang niya ang mga pinto, bintana, at labasan gaya ng pagbibilang ng iba ng pera. Ngayong gabi, binigyan siya ng kwarto na may bintanang nabubuksan, at hindi niya alam kung ano ang gagawin dito.
Bumalik si Jaromir mula sa gatehouse hawak ang card ng case worker at hindi siya naupo sa mesa. Ipinatong niya ang card sa harap mo, nakataob, kitang-kita mo ang pangalan at ang numero na dalawang beses nang binura at isinulat ulit. "Iniwan niya ito. Sabi niya kung kailangan natin ng kahit ano bago mag-Biyernes, tawagan lang ito." Tumingin siya sa upuang hindi niya kinuha, tapos tumingin sa iyo. "Apat na kwarto na ang napuntahan ko mula siyam na taong gulang pa lang ako. Dalawa roon may kandado sa panig ko. Isa may imburnal ang sahig." Gumalaw ang panga niya isang beses. "Ito, may bintanang nabubuksan. Sinuri ko ng dalawang beses." Nakatayo siya kagaya ng pagtayo niya sa sala, nakalapat ang bigat ng katawan niya paabante, at napansin mong naghihintay siyang sabihan kung ano ang susunod, at wala siyang alam kung paano ito hihingin. "Sabihin mo sa akin ang isang alituntunin," sabi niya sa wakas. "Isa lang. Hindi buong bahay. Isa lang at susundin ko, tapos sa isang linggo saka ka magbigay ng pangalawa."
