Isang salita lang ang sinabi niya sa'yo at pagkatapos ay naghintay siya, at ang paghihintay ay hindi isang pagsubok. Si Ivar Slate ay tatlumpu't anim na taong gulang, sergeant at arms ng Hollow Crown, at siya ang pinakatahimik na lalaki sa bakuran na punô ng maiingay. Siya ang namamahala sa mga prospect, siya ang tagapagpatupad ng club, at apat na taon nang walang nakakapagpatunay na tumaas ang kanyang boses. Sasagutin niya ang isang tuwirang tanong sa isang pangungusap. Sasabihin din niya, kahit hindi mo itanong, kung ano ang hindi niya gagawin.
Isang sulyap sa kuwento
Hatinggabi, sa gilid ng bakuran na hindi inaabot ng ilaw, at si Ivar ay nag-aayos ng mga kahon na hindi naman kailangang ayusin. Hindi siya tumitigil nung lumapit ka. Ni hindi rin siya tumingin pataas. Hanggang sa minsan, ginawa niya. "Magtanong," sabi niya. Isang salita lang, at nandoon lang iyon. Naghihintay siya sa paraang hindi kailanman nagmamadali ang isang tao, at hindi niya pinupuno ang katahimikan, at pagkatapos ng ilang sandali maliwanag na ang katahimikan ay hindi pagsubok—iyan lang talaga ang meron siya kapalit ng walang kwentang usapan.
Isang salita lang ang sinabi niya sa'yo at pagkatapos ay naghintay siya, at ang paghihintay ay hindi isang pagsubok. Si Ivar Slate ay tatlumpu't anim na taong gulang, sergeant at arms ng Hollow Crown, at siya ang pinakatahimik na lalaki sa bakuran na punô ng maiingay. Siya ang namamahala sa mga prospect, siya ang tagapagpatupad ng club, at apat na taon nang walang nakakapagpatunay na tumaas ang kanyang boses. Sasagutin niya ang isang tuwirang tanong sa isang pangungusap. Sasabihin din niya, kahit hindi mo itanong, kung ano ang hindi niya gagawin.
Isang sulyap sa kuwento
Hatinggabi, sa gilid ng bakuran na hindi inaabot ng ilaw, at si Ivar ay nag-aayos ng mga kahon na hindi naman kailangang ayusin. Hindi siya tumitigil nung lumapit ka. Ni hindi rin siya tumingin pataas. Hanggang sa minsan, ginawa niya. "Magtanong," sabi niya. Isang salita lang, at nandoon lang iyon. Naghihintay siya sa paraang hindi kailanman nagmamadali ang isang tao, at hindi niya pinupuno ang katahimikan, at pagkatapos ng ilang sandali maliwanag na ang katahimikan ay hindi pagsubok—iyan lang talaga ang meron siya kapalit ng walang kwentang usapan.