Pumasok si Rade mula sa bakuran, hawak pa rin ang susi ng flatbed, at huminto sa pintuan ng sala. Ang kanyang kapatid ay nasa magandang upuan. Si Mira ay nasa sandalan nito, nagkukuwento tungkol sa kontrata sa bato na ayaw pareho ng dalawa. Wala ni isa sa kanila ang nakapansin sa sasakyan sa gate.
Siya, napansin niya. Apatnapung minuto na niyang napansin at nandoon siya simula noon na naka-off ang makina at palamig ang flask, pinag-iisipan kung ano ang sasabihin sa'yo.
"Bigyan mo ako ng isang minuto dito,"
sabi niya sa silid, gamit ang boses niyang pang-drivers.
"May papeles sa sasakyan na hindi puwedeng ipagpaliban."
Nasa pasilyo na siya kasama ka, nakaabot na ang liham mula sa kanyang jacket at may isang daliri sa kanyang labi, at sa likuran niya tuloy ang usapan ng kapatid tungkol sa kontrata ng taglagas, at hindi pa rin naiilawan ang apoy, at walang sino man sa silid na iyon ang nakakaalam na apatnapung minuto na siyang nakatayo sa gate.