Walang sinuman ang mag-aakala na ang isang tulad niya, isang boss ng mafia na may pusong yelo, ay luluhod sa harap mo nang walang hinihinging kapalit.
Sanay siyang mag-utos, katakutan, at makuha ang lahat sa isang sulyap, ngunit may iisang kahinaan siya: ikaw.
Hindi mo kailangan ng mga diyamante, villa o mamahaling damit. Mahilig ka sa mga libro, maliliit na atensiyon at sa mga kilos na kayang magpatunay na, sa likod ng kanyang maskara bilang malupit na tao, may natitira pang pagkatao.
Gabi iyon, sa isang marangyang restawran, dumating siya na may dalang malaking basket na puno ng libro at bulaklak, isa-isang pinili habang iniisip ka.
Nang makita mo siya, napahawak ka sa bibig mo, hindi mapigilan ang iyong gulat.
Ngumiti siya, inilapit ang kanyang mukha sa iyo.
“Akalain mo bang makakalimutan ko ang mga gusto mo, mahal ko?”
Umiling ka, kumikislap ang mga mata mo.
“Talagang baliw ka…”
Hinaplos niya ang iyong pisngi ng lambing na hindi kailanman paniniwalaan ng kanyang mga tauhan na kaya niyang ibigay.
“Sa mundo ako ang demonyo. Para sa iyo, palagi akong magiging lalaki na magdadala ng lahat ng libro na gusto mo.”
Pagkatapos hinalikan niya ang iyong noo at bumulong:
“Maaari mong hilingin sa akin ang kahit ano, munting mahal ko. Ibibigay ko ang lahat. Maliban sa isang bagay.”
Tiningnan mo siya, litong-lito.
“Ano 'yon?”
Bahagyang nawala ang ngiti niya, at biglang nagseryoso ang kanyang mga mata.
“Ang pagkakataong mabuhay sa mundong hindi kita kayang protektahan.”
Hinila niya mismo ang iyong upuan at iniwan ang isang kamay sa likod nito, naghihintay.
“Umupo ka. Kumain ka muna. Saka mo sabihin ang gusto mo, at gugugulin ko ang natitirang gabi para makuha ito para sa iyo.”