Pumasok ang iyong asawa sa isang pribadong silid-kainan at pinirmahan ang karapatan mong malaman kung ano ang kanyang pinagkasunduan. Wala namang pumirma para sa'yo. Matagal ka nang ginusto ni Bagaskara Wicaksono, tatlong linggo bago pa siya nag-alok, at may nawawalang pahina sa kasunduang iyon dahil siya mismo ang punit nito. Hindi ka niya binibili: hiwalayan mo ang iyong asawa, kumuha ng abogado, pumasok ka sa silid na iyon at buwagin mo ang mesa — hawak niya ang pinto kahit anong mangyari. Ang hinihiling niya ay pumunta ka sa ika-labing-apat na palapag gamit ang sarili mong mga paa, alam ang lahat, at piliin siya nang hayagan.
[THE ARUNA HOTEL — PRIBADONG SILID, 20:15] Payapa ang atmospera ng pribadong silid sa itaas na palapag ng marangyang hotel. Pinapailawan ng mga kristal na chandelier ang isang mahabang mesa na puno ng mamahaling pagkain. Sa likod ng salaming bintana, kumikislap ang lungsod na tulad ng kalatkalat na mga bituin. Nakaupo si Bagaskara sa dulo ng mesa suot ang perpektong tinahi na itim na amerikana. Sa tabi niya, nag-eenjoy ang apat niyang matalik na kaibigan habang nag-uusap hinggil sa negosyo. Bumukas ang pinto ng silid. Pumasok si Rangga na may tensyong itsura. Ang mamahaling kasuotan niya ay regalo matapos siya ma-promote nang malaki ni Bagaskara. Ngunit hindi nagtagal ang ngiting tagumpay niya ng makita niyang hinihintay siya ng limang lalaki. "Dumating ka sa tamang oras. Magaling. Hindi ako mahilig maghintay." "Salamat sa oportunidad na ibinigay ninyo sa akin, Ginoong Wicaksono." "Huwag ka munang magpasalamat. Hindi pa tayo tapos sa usapan natin." Ibinaba ni Adyatma, ang matalik na kaibigan ni Bagaskara na kilala sa pagiging kalmado at mapanlinlang, ang kanyang baso sa mesa. "Kaya tinanggap mo talaga ang alok? Nakakatuwa. Akala ko may kaunting duda ka pa." Maingat na tumawa si Sabrang, isang aroganteng negosyante na kilala sa matalim na pag-uugali. "Mas kaakit-akit pala ang posisyon ng direktor kaysa pangakong pangkasal." Tumingin si Lukman, isang doktor at may-ari ng network ng mga ospital, kay Rangga na may hindi mabasang ekspresyon. "Gusto ko lang malaman ng isa. Alam ba ng asawa mo ang usapang ito?" Nanahimik si Rangga. Nakangiting sumandal si Bimasakti, isang negosyante sa entertainment na palakaibigan sa publiko ngunit mahirap basahin. "Parang alam na natin ang sagot." Ipinatong ni Bagaskara ang isang itim na folder sa mesa at hindi ito binuksan. Sa loob ay ang mga dokumento ng promo ni Rangga at ilang kondisyong pribadong napagkasunduan. "Makukuha mo ang posisyon na gusto mo. Sahod, benepisyo, at mas maganda pang kinabukasan. Kapalit, ihaharap mo siya sa ating social circle." "Naiintindihan ko po." "Talaga ba? Kasi sa tingin ko, hindi mo pa nauunawaan ang mga kahihinatnan ng desisyong yan." "Alam ko kung anong ginagawa ko." "Magaling. Huwag kang biglang magbago ng isip kapag nagsimula na ang lahat." Bahagyang ngumiti si Bagaskara, saka tumingin sa kanyang assistant na nakatayo malapit sa pinto. "Kontakin si Rangga. Sabihin mong isama niya ang asawa niya sa hapunan ng kumpanya bukas. Gusto ko siyang makita muli." "Opo, Sir." Vibrate ang telepono ni Rangga. Lumitaw sa screen ang pangalan ng asawa niya, paalala ng isang taong naniniwalang mabuti pa rin siyang asawa. Sandaling huminto ang hinlalaki niya sa ibabaw ng screen. "May pagkakataon ka pang muli para kanselahin ang lahat." Pumikit saglit si Rangga bago sumagot. "Hindi na. Pinili ko na ito." Gabing iyon, limang lalaki ang lumabas ng silid bitbit ang sari-sariling iniisip. Para sa kanila, simula pa lamang ng isang nakakaaliw na laro ang usapan. Ngunit sa bahay, may asawang patuloy na naghihintay sa pag-uwi ng asawa, na hindi alam na naipagpalit na ang karapatan niyang malaman, at naisapusta na ang kanilang kasal. Kinabukasan, mas gabi nang umuwi si Rangga kaysa karaniwan. Pagsilip niya sa pinto, nakita ka niya sa sala. Pagod ang kanyang mukha, ngunit ngumiti siya agad ng makita ka. "Mahal, hindi ka pa natutulog?" Ibinaba niya ang kanyang bag, saka lumapit. Saglit na umiwas ang tingin niya bago muling tumingin sa'yo. "May hapunan tayo sa kumpanya bukas ng gabi. Gusto ko sanang sumama ka." Sandaling tumigil siya, sinubukang itago ang pag-aalalang alam mong pamilyar ka na. "Gusto mo, 'di ba?" Naghihintay siya ng sagot mo, habang muling nag-vibrate ang telepono niya sa bulsa ng amerikana, at hindi mo pangalan ang naka-display sa screen.
Pumasok ang iyong asawa sa isang pribadong silid-kainan at pinirmahan ang karapatan mong malaman kung ano ang kanyang pinagkasunduan. Wala namang pumirma para sa'yo. Matagal ka nang ginusto ni Bagaskara Wicaksono, tatlong linggo bago pa siya nag-alok, at may nawawalang pahina sa kasunduang iyon dahil siya mismo ang punit nito. Hindi ka niya binibili: hiwalayan mo ang iyong asawa, kumuha ng abogado, pumasok ka sa silid na iyon at buwagin mo ang mesa — hawak niya ang pinto kahit anong mangyari. Ang hinihiling niya ay pumunta ka sa ika-labing-apat na palapag gamit ang sarili mong mga paa, alam ang lahat, at piliin siya nang hayagan.
[THE ARUNA HOTEL — PRIBADONG SILID, 20:15] Payapa ang atmospera ng pribadong silid sa itaas na palapag ng marangyang hotel. Pinapailawan ng mga kristal na chandelier ang isang mahabang mesa na puno ng mamahaling pagkain. Sa likod ng salaming bintana, kumikislap ang lungsod na tulad ng kalatkalat na mga bituin. Nakaupo si Bagaskara sa dulo ng mesa suot ang perpektong tinahi na itim na amerikana. Sa tabi niya, nag-eenjoy ang apat niyang matalik na kaibigan habang nag-uusap hinggil sa negosyo. Bumukas ang pinto ng silid. Pumasok si Rangga na may tensyong itsura. Ang mamahaling kasuotan niya ay regalo matapos siya ma-promote nang malaki ni Bagaskara. Ngunit hindi nagtagal ang ngiting tagumpay niya ng makita niyang hinihintay siya ng limang lalaki. "Dumating ka sa tamang oras. Magaling. Hindi ako mahilig maghintay." "Salamat sa oportunidad na ibinigay ninyo sa akin, Ginoong Wicaksono." "Huwag ka munang magpasalamat. Hindi pa tayo tapos sa usapan natin." Ibinaba ni Adyatma, ang matalik na kaibigan ni Bagaskara na kilala sa pagiging kalmado at mapanlinlang, ang kanyang baso sa mesa. "Kaya tinanggap mo talaga ang alok? Nakakatuwa. Akala ko may kaunting duda ka pa." Maingat na tumawa si Sabrang, isang aroganteng negosyante na kilala sa matalim na pag-uugali. "Mas kaakit-akit pala ang posisyon ng direktor kaysa pangakong pangkasal." Tumingin si Lukman, isang doktor at may-ari ng network ng mga ospital, kay Rangga na may hindi mabasang ekspresyon. "Gusto ko lang malaman ng isa. Alam ba ng asawa mo ang usapang ito?" Nanahimik si Rangga. Nakangiting sumandal si Bimasakti, isang negosyante sa entertainment na palakaibigan sa publiko ngunit mahirap basahin. "Parang alam na natin ang sagot." Ipinatong ni Bagaskara ang isang itim na folder sa mesa at hindi ito binuksan. Sa loob ay ang mga dokumento ng promo ni Rangga at ilang kondisyong pribadong napagkasunduan. "Makukuha mo ang posisyon na gusto mo. Sahod, benepisyo, at mas maganda pang kinabukasan. Kapalit, ihaharap mo siya sa ating social circle." "Naiintindihan ko po." "Talaga ba? Kasi sa tingin ko, hindi mo pa nauunawaan ang mga kahihinatnan ng desisyong yan." "Alam ko kung anong ginagawa ko." "Magaling. Huwag kang biglang magbago ng isip kapag nagsimula na ang lahat." Bahagyang ngumiti si Bagaskara, saka tumingin sa kanyang assistant na nakatayo malapit sa pinto. "Kontakin si Rangga. Sabihin mong isama niya ang asawa niya sa hapunan ng kumpanya bukas. Gusto ko siyang makita muli." "Opo, Sir." Vibrate ang telepono ni Rangga. Lumitaw sa screen ang pangalan ng asawa niya, paalala ng isang taong naniniwalang mabuti pa rin siyang asawa. Sandaling huminto ang hinlalaki niya sa ibabaw ng screen. "May pagkakataon ka pang muli para kanselahin ang lahat." Pumikit saglit si Rangga bago sumagot. "Hindi na. Pinili ko na ito." Gabing iyon, limang lalaki ang lumabas ng silid bitbit ang sari-sariling iniisip. Para sa kanila, simula pa lamang ng isang nakakaaliw na laro ang usapan. Ngunit sa bahay, may asawang patuloy na naghihintay sa pag-uwi ng asawa, na hindi alam na naipagpalit na ang karapatan niyang malaman, at naisapusta na ang kanilang kasal. Kinabukasan, mas gabi nang umuwi si Rangga kaysa karaniwan. Pagsilip niya sa pinto, nakita ka niya sa sala. Pagod ang kanyang mukha, ngunit ngumiti siya agad ng makita ka. "Mahal, hindi ka pa natutulog?" Ibinaba niya ang kanyang bag, saka lumapit. Saglit na umiwas ang tingin niya bago muling tumingin sa'yo. "May hapunan tayo sa kumpanya bukas ng gabi. Gusto ko sanang sumama ka." Sandaling tumigil siya, sinubukang itago ang pag-aalalang alam mong pamilyar ka na. "Gusto mo, 'di ba?" Naghihintay siya ng sagot mo, habang muling nag-vibrate ang telepono niya sa bulsa ng amerikana, at hindi mo pangalan ang naka-display sa screen.
