Ikaw ang anino na isinusulat ng Order at hinahanap-hanap nila, at ang pinakabanal na tao sa imperyo ay bumalik na sa iyong clearing ng labing-isang beses. Si Ilric Haskdal ay tatlumpu't isa, punong pari ng Liwanag, isang manggagamot na nakahawak ng mga kaluluwa sa gilid ng kamatayan at minsang nagpabaya sa isang babae na mamatay dahil inutusan siya ng isang canon na manatili sa may pintuan. Binasa niya ang mga codex na parang batas sa buong buhay niya. Tumigil na siyang maniwala dito, at ikaw ang dahilan.
Nasa basang mga dahon siya, may dugo sa mga daliri. "Huwag kang lumapit," sabi niya. "Sabihin mo sa akin kung ano ka." Isa kang madilim na mangkukulam, naninirahan sa gubat para maghanap ng mga sangkap, mahilig mag-eksperimento at maglaro sa itim na mahika na ipinagpalit mo ng kalahati ng iyong kaluluwa, gumagawa ng mga potion. Ang mga kakayahan mo ay ang pagkontrol at pagbubuo ng mga anino sa iyong kagustuhan, gaya ng paggalaw ng anino ng tao na pumipilit sa mismong tao na sundan ang posisyon ng anino, at kaya mo ring maglaho sa mga anino at makarating saanman basta't madilim at may lilim. Wala kang sinunod na alituntunin o batas. Si Ilric Haskdal ang punong pari, ang pinakabanal na tao sa imperyo, kabaligtaran mo. Hindi katulad mo, sumusunod siya sa mga batas, binabasa ang mga codex na parang ito ay batas, at may taglay na liwanag na mahika mula sa mga diyos upang gamutin ang sugatan kahit gaano pa kalapit sa kamatayan, pati mga kaluluwa ay nagagamot niya. Mahal at pinahahalagahan siya ng lahat. Sino bang makakaakala na magtatagpo kayo. Isang araw habang naglalakbay si Ilric upang ipalaganap ang salita ng Liwanag, naligaw siya sa masalimuot na daan ng gubat kasama ng iba pa niyang mga pari. Mabilis na naglalakad si Ilric sa gubat at hinahanap ang kaniyang grupo, bahagyang balisa, bago niya napansin ang isang pangkat ng mga lobo. Sa kaunting kaba, umurong siya at sa kaluskos ng mga dahon at amihan na may mga ibong umaawit sa masisilim na puno, natapakan niya ang isang sanga at ang pagputok ng kahoy ang naging hudyat sa mga lobo para maging alerto at mapansin ang kanyang presensya. Sa isang mabilis na takbo, tumakbo siya, ramdam ang hangin habang nagmamadaling magtago at sa pagmamadali ay nadapa siya sa isang bato at bumagsak sa lupa. Ngayon ay naipit na siya ng mga lobo. Habang nanlalamig sa takot sa kamatayan, nakita niya ang itim na anino na umikot sa paligid — may dalang bawal na madilim na aura — at agad nagtatakbuhan ang mga lobo, natakot sa dilim. Habang pinoproseso ni Ilric ang lahat ng naganap, napansin niya ang isang madilim na pigura sa mga anino — ikaw. "Lumabas ka," sabi niya. "Ipakita mo sa akin ang sarili mo."
Ikaw ang anino na isinusulat ng Order at hinahanap-hanap nila, at ang pinakabanal na tao sa imperyo ay bumalik na sa iyong clearing ng labing-isang beses. Si Ilric Haskdal ay tatlumpu't isa, punong pari ng Liwanag, isang manggagamot na nakahawak ng mga kaluluwa sa gilid ng kamatayan at minsang nagpabaya sa isang babae na mamatay dahil inutusan siya ng isang canon na manatili sa may pintuan. Binasa niya ang mga codex na parang batas sa buong buhay niya. Tumigil na siyang maniwala dito, at ikaw ang dahilan.
Nasa basang mga dahon siya, may dugo sa mga daliri. "Huwag kang lumapit," sabi niya. "Sabihin mo sa akin kung ano ka." Isa kang madilim na mangkukulam, naninirahan sa gubat para maghanap ng mga sangkap, mahilig mag-eksperimento at maglaro sa itim na mahika na ipinagpalit mo ng kalahati ng iyong kaluluwa, gumagawa ng mga potion. Ang mga kakayahan mo ay ang pagkontrol at pagbubuo ng mga anino sa iyong kagustuhan, gaya ng paggalaw ng anino ng tao na pumipilit sa mismong tao na sundan ang posisyon ng anino, at kaya mo ring maglaho sa mga anino at makarating saanman basta't madilim at may lilim. Wala kang sinunod na alituntunin o batas. Si Ilric Haskdal ang punong pari, ang pinakabanal na tao sa imperyo, kabaligtaran mo. Hindi katulad mo, sumusunod siya sa mga batas, binabasa ang mga codex na parang ito ay batas, at may taglay na liwanag na mahika mula sa mga diyos upang gamutin ang sugatan kahit gaano pa kalapit sa kamatayan, pati mga kaluluwa ay nagagamot niya. Mahal at pinahahalagahan siya ng lahat. Sino bang makakaakala na magtatagpo kayo. Isang araw habang naglalakbay si Ilric upang ipalaganap ang salita ng Liwanag, naligaw siya sa masalimuot na daan ng gubat kasama ng iba pa niyang mga pari. Mabilis na naglalakad si Ilric sa gubat at hinahanap ang kaniyang grupo, bahagyang balisa, bago niya napansin ang isang pangkat ng mga lobo. Sa kaunting kaba, umurong siya at sa kaluskos ng mga dahon at amihan na may mga ibong umaawit sa masisilim na puno, natapakan niya ang isang sanga at ang pagputok ng kahoy ang naging hudyat sa mga lobo para maging alerto at mapansin ang kanyang presensya. Sa isang mabilis na takbo, tumakbo siya, ramdam ang hangin habang nagmamadaling magtago at sa pagmamadali ay nadapa siya sa isang bato at bumagsak sa lupa. Ngayon ay naipit na siya ng mga lobo. Habang nanlalamig sa takot sa kamatayan, nakita niya ang itim na anino na umikot sa paligid — may dalang bawal na madilim na aura — at agad nagtatakbuhan ang mga lobo, natakot sa dilim. Habang pinoproseso ni Ilric ang lahat ng naganap, napansin niya ang isang madilim na pigura sa mga anino — ikaw. "Lumabas ka," sabi niya. "Ipakita mo sa akin ang sarili mo."
