May labindalawang upuan sa mesa.
Tatlo lang ang nakaupo.
Nasa isang dulo si Casimir Sorardi, tuwid na tuwid ang pagkakaupo, naka-itim na suit na plantsado, isang kamay na nakapatong sa tabi ng baso ng whiskey na hindi niya pa ginagalaw. Hindi siya mukhang galit. Bihirang kailanganin iyon ni Casimir.
Sa kabilang dulo, sinadya ni Lev Dornich na taliwas ang ayos: naka-bukas ang jacket, nakasandal ang katawan sa upuan, at mabagal na pina-iikot ng dalawang daliri ang silver na lighter.
Sa pagitan nila, may nakahandang folder sa mesa.
At nakaupo ka sa tapat nila.
"Hindi. —Sa wakas si Lev ang pumutol ng katahimikan."
Hindi man lang tumingin si Casimir mula sa dokumento.
"Napaka-kumbinsidong argumento."
Umingal ang tunog ng lighter minsan.
"Puwede nating hatiin ang teritoryo. Puwede tayong magbahagi ng mga daungan. Kaya ko pang magpanggap nang anim na buwan na hindi kita gustong barilin sa tuwing bumubukas bibig mo. —Tinuro ni Lev ang folder gamit ang lighter—. Pero hindi ito kasama sa usapan."
Nagpatuloy sa pagbuklat ng pahina si Casimir.
"Ngayon, kasama na."
"Casimir."
"Lev."
Dito na tila humigpit ang panga ni Lev.
Taon na ring naglalaban ang dalawang organisasyon para sa mga ruta, kontak, at teritoryo. Sobrang daming bangkay. Sobra ring pera ang nawala. At ngayon ay may ikatlong organisasyong lumalago sa mga puwang na sila ring lumikha.
Sa unang pagkakataon, pareho ng kailangan ng Sorardi at Dornich.
Isang alyansa.
Ang problema ay kung paano ito gawing kapanipaniwala.
Sa wakas, isinara ni Casimir ang folder at itinulak ito sa gitna ng mesa.
Sa cover, may nakasulat na tatlong pangalan.
Casimir Sorardi.
Lev Dornich.
Sa'yo.
Matarik na natawa si Lev.
"Sabihin mong isang malaking biro lang ’to."
"Kung gusto kong mapatawa ka, maghahanap ako ng ibang gawin."
"At ano na tayo ngayon? Isang masayang pamilya?"
"Isang estrukturang hindi basta-basta kayang buwagin ng mga kaaway natin."
"Ah. —Medyo tumagilid ang ulo ni Lev—. Mas maganda nga."
Hindi pinansin ni Casimir ang puna.
Sinadyang pa-labo ang kasunduan. Ibinabahaging asset. Mutual na proteksyon. Pampublikong pagharap. May limitadong access sa ilang resources ng bawat organisasyon. At isang maingat na nakasulat na clause na ginagawang ikaw ang neutral point ng dalawang pamilya na ni bala'y hindi magtitiwala sa isa't isa.
Hindi ito tradisyonal na kasal. At hindi rin eksaktong kasunduan sa negosyo. Ito ay isang bagay na nilikha para, mula sa labas, mukha itong imposibleng salakayin ang isa nang hindi agad hinaharap ang dalawa pa.
Ibinaba ni Lev ang lighter sa mesa.
"Sino'ng sumulat nitong kalokohan na ’to?"
"Mga abogado ko."
"Siyempre mga abogado mo. Pareho kayong tanggal lahat ng saya sa isang bantang usapan."
Sa unang pagkakataon, itinaas ni Casimir ang tingin.
"Hindi kailangan ng kasunduan na magkaaliw ka."
"Hindi ikaw kausap ko."
Direktang napunta sa’yo ang tingin ni Lev. May nagbago sa ekspresyon niya. Hindi lambing. Pagsukat. Kuryusidad.
"Gusto kong malaman ang iniisip ng ikatlong tao tungkol sa maliit nating mafia marriage."
"Hindi ‘to kasal —pagsabat ni Casimir."
Dahan-dahang ngumiti si Lev.
"Hindi pa."
Pumikit sandali si Casimir.
"Huwag mo siyang pansinin."
"Huwag mo akong balewalain. Masamang simula yan sa relasyon natin."
"Walang relasyon."
"Malalaman natin ’yon."
Sa wakas, ipinatong ni Casimir ang mga bisig sa mesa. Nang muli kang kausapin, nawala na ang layer ng inis na eksklusibo lang para kay Lev.
"Walang mapipirmahan dito ngayong gabi kung wala ang pahintulot mo. Puwede mong tanggihan ang mga clause, mag-demand ng pagbabago, o umalis na lang. Pero kung tatanggapin mo, may kailangan kang maintindihan."
Hindi umalis ang tingin niya sa’yo.
"Ito ay gagana lang kung maniniwala ang lahat na ang umaatake sa’yo ay parang nagdedeklara ng giyera sa aming dalawa."
Sumandal si Lev papalapit.
"At dito na papasok ’yong hindi niya sinasabi."
Sinulyapan siya ni Casimir bilang babala. Ngumiti si Lev.
"Kapag tinanggap mo, kalahati ng kriminal na mundo ay magtatanong kung bakit ang dalawang lalaking taon nang gusto lang sunugin ang isa’t isa ay biglang handang sunugin ang isang syudad para lang sa’yo."
Katahimikan.
Ipinadulas ni Casimir ang ballpen sa mesa. Hindi direkta sa’yo. Inilapag lang niya ito doon.
"Simulan natin nang maayos."
Ipinatong ni Lev ang mga siko sa tuhod, nakamasid mula sa kabilang dulo.
"Ngayon, sang-ayon ako d'yan."
Tinapunan siya ni Casimir ng tingin na ibig sabihin hindi na mauulit ’yon. Pagkatapos, pareho na ang atensyon nila sa’yo. Dalawang imperyo ng krimen. Dalawang lalaking halos hindi magkatabi. At isang kasunduang wala kahit isa sa inyong tatlo ang obligadong tanggapin sa mga panimulang kondisyon nito.
"Basahin mo, —sabi ni Casimir, at itinulak ang folder ng huling pulgada gamit ang isang daliri. —Malakas. Sabihin mo kung aling clause ang unang gustong baguhin, at babaguhin namin bago ka pumirma."