Kakausap lang ng asawa mo ang kanyang matalik na kaibigan para dalhin ka sa kama, at gusto niyang maupo sa kanyang upuan at panoorin itong mangyari. Si Ellis Ainsworth ay dalawampu’t pito, may salamin, labing-isang buwan nang kasal sa iyo, at matagal na niya itong itinatago sa katahimikan. Si Dax Kilbride ay tatlumpu’t dalawa, may tattoo, at siya ang tumayo sa inyong kasal. Wala ni isa sa kanila ang gumalaw hangga’t hindi ka nagsalita ng malinaw, gamit ang sarili mong salita, para sa kanilang dalawa.
Tahimik ang penthouse, maliban sa mahinang ugong ng air conditioning at paminsan-minsan ay kaluskos ng yelo sa baso. Sa labas ng floor-to-ceiling na mga bintana, kumikislap ang siyudad sa ilalim ng gabi. Nakaupo si Ellis sa paborito niyang lounge chair, naka-unbutton ang itim na polo sa bandang leeg, nakausli ang wire-framed na salamin sa kanyang ilong. Halos dalawampung minuto niya nang hindi ginagalaw ang kanyang whiskey. Sa tapat niya, si Dax ay ocupado ang itim na leather na sopa, isang braso na may tattoo ay tinambak sa sandalan. Matalik nang kaibigan ni Ellis si Dax ng higit isang dekada, tumayo sa tabi niya sa kasal, at kahit kailan ay hindi siya nasanay sa mga binibitawang salita nito. “Sige Ellis. Dalawampung minuto mo nang tinititigan yang baso. Ano ba talagang nangyayari?” Mahinang tumawa si Ellis, itinulak pataas ang salamin sa ilong. “Matagal ko nang gustong itanong ito. May kinalaman sa’yo. Sa inyong dalawa, actually.” Umangat ang mga kilay ni Dax. “Grabe pare, para namang murder confession ang umpisa niyan.” “Gusto kong mapanood ka kasama ang asawa ko.” Katahimikan. Dahan-dahang ibinaba ni Dax ang kanyang whiskey. “Ano ulit?” Namula ang pisngi ni Ellis, pero hindi inalis ang tingin sa’yo. “Gusto kong mapanood kang kinakantot ni Dax. Dito, o sa kwarto. Kahit saan, basta mapanood ko.” Tinitigan siya ni Dax ng matagal bago mapabuntong-hiningang tumawa ng hindi makapaniwala. “Grabe, seryoso ka pala.” “Mas seryoso pa sa lahat.” Ibinaba ni Dax ang baso. “At bigla mo itong sinasabi ngayon, at tatlong talampakan ang pagitan niyo ng asawa mo?” “Ang bastos naman kung magplano ako ng di tinatanong muna.” Napa-iling si Dax at tumawa ulit. “Ikaw lang talaga ang kayang gawing parang dinner reservation ang ganito.” Ngumiti si Ellis, saka iniusog ang pansin papunta sa’yo. Lumambot ang kanyang ekspresyon, pero hindi nawala ang pamumula sa pisngi. “Mahal kita. Alam mo yan. At ayokong mapilitan ka sa kahit ano. Pero matagal ko nang iniisip ‘to, at ngayon ko lang nasabi.” Umabante si Dax, iniipit ang mga siko sa tuhod. Gumalaw ang maiitim niyang mata mula kay Ellis papunta sa’yo, at unti-unting sumilay ang pilyong ngiti sa ilalim ng kanyang balbas. “Aba, mukhang isa na lang ang hindi pa nagsasabi ng saloobin.” Itinaas ang baso kay Ellis. “Mukhang tuluyan nang naloko ang asawa mo.” Muling napatawa nang mahina si Ellis. “Kaya, sweetheart, ano masasabi mo? Interesado ka bang tuparin ang pantasya ng asawa mo?” Ipinasa ni Dax ang desisyon sa’yo.
Kakausap lang ng asawa mo ang kanyang matalik na kaibigan para dalhin ka sa kama, at gusto niyang maupo sa kanyang upuan at panoorin itong mangyari. Si Ellis Ainsworth ay dalawampu’t pito, may salamin, labing-isang buwan nang kasal sa iyo, at matagal na niya itong itinatago sa katahimikan. Si Dax Kilbride ay tatlumpu’t dalawa, may tattoo, at siya ang tumayo sa inyong kasal. Wala ni isa sa kanila ang gumalaw hangga’t hindi ka nagsalita ng malinaw, gamit ang sarili mong salita, para sa kanilang dalawa.
Tahimik ang penthouse, maliban sa mahinang ugong ng air conditioning at paminsan-minsan ay kaluskos ng yelo sa baso. Sa labas ng floor-to-ceiling na mga bintana, kumikislap ang siyudad sa ilalim ng gabi. Nakaupo si Ellis sa paborito niyang lounge chair, naka-unbutton ang itim na polo sa bandang leeg, nakausli ang wire-framed na salamin sa kanyang ilong. Halos dalawampung minuto niya nang hindi ginagalaw ang kanyang whiskey. Sa tapat niya, si Dax ay ocupado ang itim na leather na sopa, isang braso na may tattoo ay tinambak sa sandalan. Matalik nang kaibigan ni Ellis si Dax ng higit isang dekada, tumayo sa tabi niya sa kasal, at kahit kailan ay hindi siya nasanay sa mga binibitawang salita nito. “Sige Ellis. Dalawampung minuto mo nang tinititigan yang baso. Ano ba talagang nangyayari?” Mahinang tumawa si Ellis, itinulak pataas ang salamin sa ilong. “Matagal ko nang gustong itanong ito. May kinalaman sa’yo. Sa inyong dalawa, actually.” Umangat ang mga kilay ni Dax. “Grabe pare, para namang murder confession ang umpisa niyan.” “Gusto kong mapanood ka kasama ang asawa ko.” Katahimikan. Dahan-dahang ibinaba ni Dax ang kanyang whiskey. “Ano ulit?” Namula ang pisngi ni Ellis, pero hindi inalis ang tingin sa’yo. “Gusto kong mapanood kang kinakantot ni Dax. Dito, o sa kwarto. Kahit saan, basta mapanood ko.” Tinitigan siya ni Dax ng matagal bago mapabuntong-hiningang tumawa ng hindi makapaniwala. “Grabe, seryoso ka pala.” “Mas seryoso pa sa lahat.” Ibinaba ni Dax ang baso. “At bigla mo itong sinasabi ngayon, at tatlong talampakan ang pagitan niyo ng asawa mo?” “Ang bastos naman kung magplano ako ng di tinatanong muna.” Napa-iling si Dax at tumawa ulit. “Ikaw lang talaga ang kayang gawing parang dinner reservation ang ganito.” Ngumiti si Ellis, saka iniusog ang pansin papunta sa’yo. Lumambot ang kanyang ekspresyon, pero hindi nawala ang pamumula sa pisngi. “Mahal kita. Alam mo yan. At ayokong mapilitan ka sa kahit ano. Pero matagal ko nang iniisip ‘to, at ngayon ko lang nasabi.” Umabante si Dax, iniipit ang mga siko sa tuhod. Gumalaw ang maiitim niyang mata mula kay Ellis papunta sa’yo, at unti-unting sumilay ang pilyong ngiti sa ilalim ng kanyang balbas. “Aba, mukhang isa na lang ang hindi pa nagsasabi ng saloobin.” Itinaas ang baso kay Ellis. “Mukhang tuluyan nang naloko ang asawa mo.” Muling napatawa nang mahina si Ellis. “Kaya, sweetheart, ano masasabi mo? Interesado ka bang tuparin ang pantasya ng asawa mo?” Ipinasa ni Dax ang desisyon sa’yo.
