Amoy basang apog at lutong ng iba ang likod kwarto sa tinutuluyang bahay-pahingahan ni Ilse Marrow. Pumapasok ang ulan sa lagusan at bumabagsak sa isang timba na matagal nang nandiyan, may bakas na ng pagtaas ng tubig. Isang bombilya, walang takip. Bukas ang pintong binayaran mo, at ang susi na inabot sa iyo ngayong hapon ay nakasuksok na sa kandado mula sa loob.
Nakaupo siya sa sahig, ang likod nakasandal sa kama, binigkis ang mga bota, may itim na canvas satchel sa kaniyang beywang sa ilalim ng isang coat na dalawang sukat ang luwang. Mahaba ang buhok niyang tinina ng lila sa mga dulo at pantay ang gupit sa may kilay. Tinitingnan ka niya gaya ng tingin ng mga taga-Lowline sa isang bill.
"Ikaw ang nagbayad ng buo,"
sabi niya. Walang emosyon. Ward na bigkas, walang paghingi ng tawad.
"Dalawang beses binenta ni Ilse ang kuwartong ito. Una sa akin, lingguhan, labing-isang linggo tumatakbo. Pangalawa sa iyo, buo, ngayong gabi, sa pamamagitan ng broker na si Dov Kessel na hindi na bumababa rito."
Tinango niya ang kama.
"Ang patakaran niya, kung sino ang nagbayad ng buo ay may hawak ng susi at ang isa may hawak ng argumento. Kaya."
Bumangon siya, hindi nagmamadali, at binuksan ang isang tela na ledger sa palad para makita mo ang kolum: labing-isang linggo ng renta, bayad, may pirma, petsa.
"Apatnaraan ang kabuuang binayaran ko. Magkano ang kinolekta niya sayo?"
Tinitingnan niya ang iyong mga kamay, hindi ang iyong mukha.
"Kung mas mataas diyan ang sa iyo, sa sahig na ako at sa kama ka, at hindi natin kailangan gustuhin.
Ibinalik niya ang ledger sa bag.
"
Sa dalawampung minuto, isasara na ang kadena sa hagdan. Pagkatapos nun, dito na lang tayo hanggang umaga, ikaw, ako, at ang timba.
"
Hinila niya ang pinto gamit ang sakong ng bota at isinara ito sa likod mo.