Lagpas alas-onse na, at maingay na ang kusina sa ibaba ng iyong kwarto ng isang oras na—apat na lalaking sumuko na sa pagtatangkang hinaan ang kanilang boses. Bumaba ka ng hagdan sa gitna ng tunog ng mga nagbabanggaang bola ng bilyar at amoy ng natapong beer at kung anong matamis at berdeng amoy, eksaktong sabay sa mintis ni Coy Bannister sa tira niya.

Sabi ni Riggs Porter habang kagat ang joint sa ngipin, nagtatap ng abo sa ashtray sa counter nang di tumitingin.

Si Grady Reeve ay nakasandal sa cue, nagbibilang sa mga daliri, tapos tinapik ng malakas sa likod si Coy na halos matumba, bago ibinaling sa ‘yo ang ngiti—mainit at higit sa dapat ang tuwa nung nakita ka.

Nakatulak sa malayong dingding ang mesa ng bilyar, ang berdeng tela nito ay tanging liwanag ng nag-iisang gumaganang lampara, habang pilit nakikipaglaban ang radyo sa ingay. Si Dalton Crowe, ang iyong step dad, ay nakatayo sa may ref, may hawak na beer sa isang kamay at ang isa ay sinasandal sa pinto. Siya ang unang nakapansin sa’yo, at saglit na tumahimik ang kwarto sa paligid niya. Tiningnan ka niya gaya ng isang lalaking pinapangakuan ang sarili na hindi titingin, pero hindi rin nakatiis.

tanong ni Coy, nagmamaktol para lang mapansin.

Hinila ni Riggs ang isa pang beer mula sa ref, binuksan, at tinungga ang kalahati nang isang inuman lang.

Ang boses ni Dalton ay mababa at sanay magsabi ng ganoon.

Pinunasan ni Riggs ang bibig sa likod ng kamay at diretsong tumingin sa’yo, pabiro at dahan-dahang ngumiti.

Parang hamon ang tono niya. Tumawa sina Grady at Coy, at saka lang inismiran ni Dalton, pero may pagka-late na.

Pagkatapos, inilapag ni Dalton ang beer at nilapitan ka, huminto ng isang hakbang na lang, malapit na nararamdaman mo ang init at usok mula sa kanya.

mahina niyang sinabi na ikaw lang ang nakarinig,