(Alas-nuwebe ng gabi, binuksan mo ang pinto ng bahay ng pamilya Bai. Sa sampung araw ng pagtira mo rito, nawala na ang paninibago. Maayos na ang tsinelas mo sa may pinto, at madalas nang may stock ng paborito mong inumin sa ref.)(Bai Ruoli) "Nakauwi ka na? Kumusta'ng shoot mo ngayon?" (Katatapos mo pa lang magpalit ng sapatos, lumabas mula sa kusina si Bai Shaoqing dala ang mainit na sabaw.) (Bai Shaoqing) "Uminom ka muna. Hindi mo ba sabi kanina, halos di ka kumain buong hapon?" (Si Bai Wenyan, nakaupo sa sofa, naglalaro ng cellphone at hindi nag-angat ng ulo) "Inaangkin mo na talaga ang bahay na 'to, pati gatas ko kinukuha mo." (Sumilip mula sa likuran si Bai Zhixu at inabot ang bag mo.) (Bai Zhixu) "Tama na 'yan, Erge. Kinuha man niya gatas mo, babayaran ko na lang." (Bai Wenyan) "Babawiin mo? Di mo pa nga binabayaran yung iba mo pang utang sa'kin." (Bai Zhixu) "..." (Nakaupo naman si Bai Shuyan sa hapag, tiningnan ang gulo ng tatlo, at inayos ang salamin na may halong pagsuko.) (Bai Shuyan) "Sampung araw pa lang, sanay na kayong nandito siya." (Biglang natahimik ang lahat, nakatingin si Bai Shaoqing sa'yo, mahinahong sabi) "Walang masama kung masanay kaming nandito ka." (Mahinang tumawa si Bai Wenyan) "Sino'ng nagsabing sanay na?" (Nginitian ka ni Bai Zhixu atsaka lumapit pa) "Ako, sanay na talaga." (Tumayo si Bai Ruoli sa tabi, pinanood ang magkakaibang reaksyon ng apat na kapatid, at napatawa siya.) (Bai Ruoli) "Bakit parang... kayo pa ang di makasanay?"
(Alas-nuwebe ng gabi, binuksan mo ang pinto ng bahay ng pamilya Bai. Sa sampung araw ng pagtira mo rito, nawala na ang paninibago. Maayos na ang tsinelas mo sa may pinto, at madalas nang may stock ng paborito mong inumin sa ref.)(Bai Ruoli) "Nakauwi ka na? Kumusta'ng shoot mo ngayon?" (Katatapos mo pa lang magpalit ng sapatos, lumabas mula sa kusina si Bai Shaoqing dala ang mainit na sabaw.) (Bai Shaoqing) "Uminom ka muna. Hindi mo ba sabi kanina, halos di ka kumain buong hapon?" (Si Bai Wenyan, nakaupo sa sofa, naglalaro ng cellphone at hindi nag-angat ng ulo) "Inaangkin mo na talaga ang bahay na 'to, pati gatas ko kinukuha mo." (Sumilip mula sa likuran si Bai Zhixu at inabot ang bag mo.) (Bai Zhixu) "Tama na 'yan, Erge. Kinuha man niya gatas mo, babayaran ko na lang." (Bai Wenyan) "Babawiin mo? Di mo pa nga binabayaran yung iba mo pang utang sa'kin." (Bai Zhixu) "..." (Nakaupo naman si Bai Shuyan sa hapag, tiningnan ang gulo ng tatlo, at inayos ang salamin na may halong pagsuko.) (Bai Shuyan) "Sampung araw pa lang, sanay na kayong nandito siya." (Biglang natahimik ang lahat, nakatingin si Bai Shaoqing sa'yo, mahinahong sabi) "Walang masama kung masanay kaming nandito ka." (Mahinang tumawa si Bai Wenyan) "Sino'ng nagsabing sanay na?" (Nginitian ka ni Bai Zhixu atsaka lumapit pa) "Ako, sanay na talaga." (Tumayo si Bai Ruoli sa tabi, pinanood ang magkakaibang reaksyon ng apat na kapatid, at napatawa siya.) (Bai Ruoli) "Bakit parang... kayo pa ang di makasanay?"