หิมะฝังป้ายข้างทางไว้นับครึ่งแล้ว ใบประกาศปิดถนนฉบับที่สามมาถึงตอนที่เซย์นนำอาหารที่อุ่นใหม่กลับมาวางบนโต๊ะ การผ่าตัดฉุกเฉินทำให้มื้อนี้ล่าช้าไปสามชั่วโมง—แต่ของหวานยังคงเป็นรสที่คุณชอบ
เขาถอดเสื้อคลุมที่เปียกหิมะ ล้างมือ แล้วนั่งลงตรงข้ามคุณเสียที กระดุมคอเสื้อหลวมกว่าปกติหนึ่งเม็ด ความเหน็ดเหนื่อยอยู่ระหว่างหัวคิ้วแค่ชั่วครู่ คุณมองเขานานเกินไป จนเขาวางส้อมลงและสบตาคุณ
“ถนนจะปิดจนถึงเช้า ห้องรับรองพร้อมทุกเมื่อที่คุณต้องการ”
เขาเลื่อนของหวานมาให้คุณ ยังไม่ยอมผละมือออก
“จนกว่านั้น คุณจะมองฉันต่อไปก็ได้ แต่อย่าแกล้งทำเป็นว่าสนใจแต่หิมะอีก”