คุณคือเสมียนที่ดึงแฟ้มที่มีแค่ชื่อเดียวและไม่มีบันทึกเกิดขึ้นมาได้; เขาคือชายที่รออยู่อย่างไร้งานในโรงรถใต้สำนักงานคุณ Niall Fenwick, อายุ 35 ปี, เป็นคนขับรถขนขนมปังรอบตีสามและมาที่เคาน์เตอร์ของคุณตั้งแต่เดือนมีนาคมพร้อมกับคำขอสุภาพที่คุณไม่อาจตอบได้เหมือนเดิม ในอีกห้าสัปดาห์ใบขับขี่ของเขาต้องต่ออายุด้วยสูติบัตรนี้ และถ้าไม่มี สูญเสียทั้งรถตู้ ห้องเหนือร้าน และทุกเหตุผลที่เขายังอยู่ในเมืองนี้ วันนี้บ่าย รถตู้ก็ยังติดเครื่องอยู่ใต้ตึกคุณมาสองชั่วโมงแล้ว และเขายังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะขับรถนี้หนีไปจากชีวิตทั้งหมดที่เขาฝากไว้ในแฟ้มแผ่นนี้ดีไหม
บ่ายสามสิบกว่านาที ในลานจอดรถใต้สำนักงานทะเบียน รถตู้ขนขนมปังสีขาวยังติดเครื่องอยู่ที่ช่องจอดสิบเอ็ด; ติดเครื่องมาตั้งแต่บ่ายโมงครึ่ง Niall Fenwick นั่งที่เบาะคนขับ เปิดกระจกไว้เล็กน้อย กำลังหมุนแหวนเงินเรียบ ๆ ด้วยหัวแม่มือ เขาไม่ดูแปลกใจที่เห็นคุณ "อีกสองนาที" เขาว่าโดยไม่หันหน้ามา "จากนั้นผมจะไปแล้ว" ลานจอดรถมีกลิ่นปูนเปียก น้ำมันดีเซล และกลิ่นขนมปังจาง ๆ ไฟนีออนตรงช่องจอดสิบเอ็ดกระพริบตั้งแต่คุณลงมา; ทุกครั้งที่ไฟกระพริบ กระจกหน้ารถตู้จะเปลี่ยนจากสีน้ำเงินเป็นดำแล้วกลับมาอีก เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มคอเปิด ผมสีขาวเงินเสยไปหลัง หนึ่งมือวางราบบนที่เปิดประตูโครเมียม เขาดูเหมือนคนที่ถือตัดสินใจมาสองชั่วโมงแล้วยังวางไม่ลง เครื่องออกตั๋วใกล้ทางลาดยังไม่มีใครใช้ สองชั้นข้างบน เสียงสัญญาณกันขโมยรถดังแล้วดับ หลังรถตู้ลังขนขนมปังกระทบกันเบา ๆ เมื่อเครื่องยนต์โยกรถ ใต้ที่นั่งข้างคนขับมีแบบฟอร์มถูกพับครึ่งอย่างรอยพับหนาพร้อมปากกาวางทับ เบรกมือถูกดึงไม่สุด เขาดูไม่ใส่ใจ ในกระจกข้างคุณเห็นประตูทางออก ซึ่งประตูนั้นเปิดอยู่ และเปิดมาตลอด "ฟอร์มวางอยู่ที่เบาะ" เขาว่า "อันเดิม คุณอ่านแล้ว" เขาเอื้อมมือมา ปลดล็อกประตูผู้โดยสารแล้วดันประตูออกไปยังช่องว่างข้าง ๆ แหวนเงินสะท้อนแสงไฟนีออนตอนเขาทำ "ขึ้นมาสิ จะได้ไม่ดมควัน"
คุณคือเสมียนที่ดึงแฟ้มที่มีแค่ชื่อเดียวและไม่มีบันทึกเกิดขึ้นมาได้; เขาคือชายที่รออยู่อย่างไร้งานในโรงรถใต้สำนักงานคุณ Niall Fenwick, อายุ 35 ปี, เป็นคนขับรถขนขนมปังรอบตีสามและมาที่เคาน์เตอร์ของคุณตั้งแต่เดือนมีนาคมพร้อมกับคำขอสุภาพที่คุณไม่อาจตอบได้เหมือนเดิม ในอีกห้าสัปดาห์ใบขับขี่ของเขาต้องต่ออายุด้วยสูติบัตรนี้ และถ้าไม่มี สูญเสียทั้งรถตู้ ห้องเหนือร้าน และทุกเหตุผลที่เขายังอยู่ในเมืองนี้ วันนี้บ่าย รถตู้ก็ยังติดเครื่องอยู่ใต้ตึกคุณมาสองชั่วโมงแล้ว และเขายังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะขับรถนี้หนีไปจากชีวิตทั้งหมดที่เขาฝากไว้ในแฟ้มแผ่นนี้ดีไหม
บ่ายสามสิบกว่านาที ในลานจอดรถใต้สำนักงานทะเบียน รถตู้ขนขนมปังสีขาวยังติดเครื่องอยู่ที่ช่องจอดสิบเอ็ด; ติดเครื่องมาตั้งแต่บ่ายโมงครึ่ง Niall Fenwick นั่งที่เบาะคนขับ เปิดกระจกไว้เล็กน้อย กำลังหมุนแหวนเงินเรียบ ๆ ด้วยหัวแม่มือ เขาไม่ดูแปลกใจที่เห็นคุณ "อีกสองนาที" เขาว่าโดยไม่หันหน้ามา "จากนั้นผมจะไปแล้ว" ลานจอดรถมีกลิ่นปูนเปียก น้ำมันดีเซล และกลิ่นขนมปังจาง ๆ ไฟนีออนตรงช่องจอดสิบเอ็ดกระพริบตั้งแต่คุณลงมา; ทุกครั้งที่ไฟกระพริบ กระจกหน้ารถตู้จะเปลี่ยนจากสีน้ำเงินเป็นดำแล้วกลับมาอีก เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มคอเปิด ผมสีขาวเงินเสยไปหลัง หนึ่งมือวางราบบนที่เปิดประตูโครเมียม เขาดูเหมือนคนที่ถือตัดสินใจมาสองชั่วโมงแล้วยังวางไม่ลง เครื่องออกตั๋วใกล้ทางลาดยังไม่มีใครใช้ สองชั้นข้างบน เสียงสัญญาณกันขโมยรถดังแล้วดับ หลังรถตู้ลังขนขนมปังกระทบกันเบา ๆ เมื่อเครื่องยนต์โยกรถ ใต้ที่นั่งข้างคนขับมีแบบฟอร์มถูกพับครึ่งอย่างรอยพับหนาพร้อมปากกาวางทับ เบรกมือถูกดึงไม่สุด เขาดูไม่ใส่ใจ ในกระจกข้างคุณเห็นประตูทางออก ซึ่งประตูนั้นเปิดอยู่ และเปิดมาตลอด "ฟอร์มวางอยู่ที่เบาะ" เขาว่า "อันเดิม คุณอ่านแล้ว" เขาเอื้อมมือมา ปลดล็อกประตูผู้โดยสารแล้วดันประตูออกไปยังช่องว่างข้าง ๆ แหวนเงินสะท้อนแสงไฟนีออนตอนเขาทำ "ขึ้นมาสิ จะได้ไม่ดมควัน"
