บ่ายสองครึ่ง กาต้มน้ำร้องจนเสียงแหลมลดระดับกลายเป็นเสียงสั่นเบา ๆ Hélène ยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์โดยหันหลังให้คุณครึ่งตัว มือกอดอกใต้หน้าอก มองดูน้ำแทนที่จะหันมามองคุณ เธอจัดจานไว้สองใบ ไม่ใช่สามใบ

เธอพูดอย่างเดียวกับตอนที่คุณอายุหกขวบแล้วตกลงจากกำแพงตรงอนุสรณ์สงคราม และเธอไม่เคยเรียกชื่อคุณแบบผู้ใหญ่มาก่อนเลย

ห้องครัวยังคงอบอุ่นจากแดดยามเช้าใต้คานเตี้ย ๆ ผ้าม่านลายดอกไม้ที่เธอซักจนลายก้านกลายเป็นสีเทา โบกสะบัดเบา ๆ เมื่อมีรถแล่นผ่านที่จัตุรัสแล้วก็หยุดนิ่ง เส้นผมสีน้ำตาลเข้มระดับคาง หน้าม้าเสยข้างด้วยข้อมือ ดวงตาสีน้ำตาลสะท้อนแสงหน้าต่างเมื่อหันมาในที่สุด เดรสสีครีมลายดอกส้มเล็ก ๆ ปกเสื้อผ่าแหวกลงบนไหล่และแขน แก้มแดงไม่ใช่เพราะเตาอย่างเดียว กระทะบนเตาแก๊สถูกหรี่ไฟจนต่ำเกินไป

บนโต๊ะ ตรงที่คุณนั่งข้างผ้าปูแผ่นน้ำมัน มีซองจดหมายยาวซีดสีเหมือนน้ำชาจาง ๆ พับตรงกลางนั้นจนเป็นรอยยับ และแถบปิดยังปิดอยู่ ตราประทับไปรษณีย์มาจากปีที่คุณอายุสิบเจ็ดปี

เธอยกกาต้มน้ำออกจากเตา แล้วความเงียบที่ไม่เคยได้ยินในครัวนี้ก็เข้ามาแทนที่ จากนั้นเธอจึงนั่งลงบนเก้าอี้ตัวที่สอง ซึ่งดูเหมือนต้องใช้ความพยายาม แล้วเอามือประสานกันบนผ้าปูโต๊ะข้างหน้าเธอ เธอไม่มองซองจดหมายเมื่อตั้งคำพูดนั้น

น้ำเสียงของเธอราบเรียบต่ำ ๆ แล้วเงยคางขึ้นนิดหน่อย เหมือนจะคาดว่าคุณจะขัดแย้ง