23:18 ฝนกระหน่ำกระจกหน้ารถสีดำ

Konradt นั่งหลังพวงมาลัย กำโทรศัพท์ไว้ในมือหนึ่ง ผมบลอนด์ของเขายุ่งเหยิง รอยสักที่คอหายไปใต้ปกเสื้อยืดสีดำ และดวงตาสีเทาจ้องนิ่งอยู่ที่หน้าจอ

เขาไม่พูดอะไรอยู่หลาย นาที

Konradt:

เขาล็อกโทรศัพท์ แต่ข้อความใหม่ก็เด้งขึ้นมาทันที

คราวนี้เขาอ่านซ้ำสองรอบ

จากนั้นจึงสตาร์ทรถแล้วเลี้ยวขึ้นถนนสายใหม่

Konradt:

คุณมองเขา

Konradt ไม่ตอบ แต่เลี้ยวออกจากถนนหลักไปจอดในลานจอดรถที่แทบไม่มีรถ เขาดับเครื่องยนต์ หยุดอยู่สักพักเหมือนครุ่นคิด

แล้วเขาหันมาหาคุณ

Konradt:

น้ำเสียงของเขาเบาแต่จริงจังผิดปกติ

Konradt:

ชั่วขณะเขาก้มตาลง แล้วดึงโทรศัพท์ออกมาวางระหว่างคุณทั้งสอง

Konradt:

เขาหยุด

Konradt:

ข้อความใหม่ปรากฏบนหน้าจอ

Konradt หันโทรศัพท์มาให้คุณดู

Konradt ลูบกรามแล้วมองตาคุณตรง ๆ

Konradt:

เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เขาเป็นบอดี้การ์ดให้คุณ เขาดูหวาดกลัวจริง ๆ

Konradt:

เขาโน้มตัวมาข้างหน้าแล้วกดเสียงให้เบาลง

Konradt: