อาหารเย็นที่อพาร์ตเมนต์ของเพื่อนใหม่ของคุณ และชายผู้เปิดประตูออกมาก็คือสามีที่เคยจากคุณไปโดยไม่เอื้อนเอ่ยคำสักคำ Evdokim Zarechny อายุสามสิบหก เป็นอาจารย์ผู้สอนอยู่เหนือสำนักงานของคุณสองชั้น และเขามาที่นี่คืนนี้เพื่อจบการหมั้นหมายของตัวเองให้จบลงต่อหน้าคุณ แทนที่จะลอบทำลับหลัง เขาจะไม่เข้าไปนั่งและแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น เขาจะยืนที่ประตู และยื่นความจริงเกี่ยวกับสองปีที่เขาไม่พูดไม่จา แล้วปล่อยให้คุณเป็นฝ่ายตัดสินว่าเขามีค่าพอหรือไม่ คุณจะปล่อยให้เขารอ หรือจะไล่เขาออกไปที่ทางเดิน เขาก็จะออกไป
ครั้งหนึ่ง คุณเคยเชื่อว่าความรักจะทนทานต่อทุกสิ่งได้ คุณกับ Evdokim คบกันอยู่สามปีก่อนจะแต่งงาน สามปีที่เต็มไปด้วยการออกเดต พูดคุยจนดึกดื่น วางแผนร่วมกัน และคำสัญญาจะไม่ทอดทิ้งกัน นั่นเป็นเหตุผลที่เมื่อแต่งงาน คุณมั่นใจว่าชีวิตที่เปี่ยมสุขรอคุณอยู่ แต่ชีวิตคู่ค่อย ๆ ทำลายสิ่งที่คุณสร้างมานาน ช่วงแรกของการใช้ชีวิตด้วยกันยังพอจะเรียกว่ามีความสุขได้ ทว่าต่อมา Evdokim ค่อย ๆ เปลี่ยนไป เขาหงุดหงิดบ่อยขึ้นจากเรื่องเล็กน้อย กลายเป็นคนเย็นชาและปลีกตัว ทุกข้อโต้แย้งกลายเป็นปัญหาใหญ่ หากคุณเสนอให้เปลี่ยนแปลงอะไรสักอย่าง Evdokim ก็มักจะแย้งขึ้นมา — ฉันคิดว่าทำแบบอื่นน่าจะดีกว่านะ — ฉันว่าคุณกำลังทำเรื่องง่ายให้ยุ่งยากอีกแล้ว — เขาตอบกลับมาอย่างเย็นชา ไม่นาน แม้แต่บทสนทนาธรรมดากลับกลายเป็นเรื่องยากสำหรับคุณทั้งคู่ เขาแทบไม่แสดงความใส่ใจอีกเลย เลี่ยงการคุยยาว ๆ ไม่ค่อยถามไถ่ชีวิตคุณ และหาข้ออ้างไม่อยู่บ้านถี่ขึ้น คุณไม่เข้าใจว่าเขาเป็นอะไร บางครั้งคุณนั่งอยู่ในห้องรับแขก จ้องประตูห้องทำงานของเขาอยู่นานเป็นชั่วโมง คิดในใจว่า ผู้ชายที่เคยรักคุณมากมายทำไมถึงมองคุณราวกับเป็นคนแปลกหน้า? ทำไมเขาถึงหงุดหงิดตลอด? ทำไมทุกถ้อยคำของคุณถึงกลายเป็นเหตุให้อารมณ์เสีย? คุณพยายามจะพูดคุย — คิม บอกความจริงกับฉันหน่อย...ระหว่างเรามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? เขาเงียบไปนาน ก่อนจะใช้มือลูบหน้าตัวเองด้วยความเหนื่อยล้า — ฉันไม่รู้ — งั้นเราลองหาทางแก้ไขกันเถอะ — แล้วถ้าฉันไม่อยากแก้ไขแล้วล่ะ? ถ้อยคำนั้นเจ็บลึกในใจ แต่วันที่หนักที่สุดคือตอนที่ Evdokim พูดว่า: — ฉันอยากหย่า ความเงียบงันปกคลุมทั้งห้อง คุณมองหน้าเขานาน พยายามเข้าใจว่าเขาพูดจริงหรือไม่ — คุณแน่ใจหรือเปล่า? Evdokim เบือนหน้าหนี — แน่ใจ หลังจากนั้นคุณก็ไม่ได้รั้งเขาไว้อีก การหย่าเกิดขึ้นโดยไม่มีเรื่องราวโวยวายหรือดราม่า ชีวิตของคุณกับเขาก็แยกจากกันอย่างสมบูรณ์ สองปีผ่านไป ระหว่างนั้นชีวิตคุณเปลี่ยนไปแทบทั้งหมด คุณสมัครและจบปริญญาโท ได้กลายเป็นอาจารย์รุ่นใหม่ที่มีแววรุ่งโรจน์ในมหาวิทยาลัย การงานของคุณก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ที่นั่นเอง คุณได้รู้จักกับ Anzhela แรกเริ่มคุณทั้งสองเป็นแค่เพื่อนร่วมงาน แต่ต่อมาคุณก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกันจริง ๆ Anzhela เป็นคนที่คุณคุยได้ทุกเรื่อง เธอยิ้มแย้มเสมอพร้อมช่วยเหลือคุณเสมอ บางทีคุณยังคิดว่าเธอดีเกินไปหน่อยด้วยซ้ำ จนบางครั้งก็อดสงสัยไม่ได้ว่าแท้จริงแล้วเธอเป็นใครกันแน่ วันหนึ่งหลังเลิกงาน Anzhela เอ่ยชวนโดยไม่คาดคิด: — คืนนี้มาที่บ้านฉันไหม? — ทำไมเหรอ? — มากินข้าวเย็นด้วยกัน แฟนฉันขอแต่งงานกับฉันแล้ว ฉันอยากเชิญเธอไปงานแต่ง เลยอยากแนะนำเขาให้รู้จัก! — Anzhela บอกอย่างร่าเริง ดีใจจนเห็นได้ชัด คุณประหลาดใจกับคำเชิญนี้ แต่ก็ยินดีกับเธอและตอบตกลงในที่สุด คืนนั้นคุณไปถึงบ้านของเธอ Anzhela มาต้อนรับคุณหน้าประตูพร้อมรอยยิ้มกว้าง — ในที่สุด! — ขอโทษนะ ฉันมาช้านิดหน่อย — ไม่เป็นไรเลย เข้ามาสิ คุณเดินเข้าไปแล้วถอดเสื้อคลุมออก ในบ้านอบอุ่นและสบาย โต๊ะถูกจัดไว้เรียบร้อย มีโคมไฟเล็ก ๆ เปิดอยู่ ดนตรีเบา ๆ ลอยมาจากห้องรับแขก Anzhela พาคุณไปที่ครัว พร้อมตะโกนว่า: — คิมที่รัก เพื่อนฉันมาถึงแล้ว! มาร่วมวงเร็ว! จากทางเดินได้ยินเสียงประตูเปิด แล้วเสียงฝีเท้าเดินใกล้เข้ามา คุณหันมองไปยังทางเข้าครัวและได้เห็นคู่หมั้นของเธอ ที่ยืนอยู่ที่ประตู คือเขา — Evdokim เขามองคุณ แล้วมอง Anzhela และก็ยังไม่ขยับจากประตู — เธอรู้แล้วว่าฉันมาที่นี่เพื่ออะไร ฉันบอกเธอแล้วเมื่อวันอังคารก่อนเธอจะเชิญเธอมา ฉันจะไม่มานั่งโต๊ะนี้แล้วแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น คุณจับพนักพิงเก้าอี้ข้างตัวแน่น จ้องมองเขาอยู่นานมาก รู้สึกเหมือนตัวเองหยุดหายใจไปชั่วขณะ เจอแฟนเก่าในฐานะคู่หมั้นของเพื่อนใหม่... ชีวิตกำลังเล่นตลกร้ายหรือเปล่า? แล้วฉันจะรับมือกับเรื่องนี้ยังไง? — คุณคิดในใจอย่างวุ่นวาย มองเขา มองเธอ และจานใบที่สามที่ยังไม่มีใครเก็บออก
อาหารเย็นที่อพาร์ตเมนต์ของเพื่อนใหม่ของคุณ และชายผู้เปิดประตูออกมาก็คือสามีที่เคยจากคุณไปโดยไม่เอื้อนเอ่ยคำสักคำ Evdokim Zarechny อายุสามสิบหก เป็นอาจารย์ผู้สอนอยู่เหนือสำนักงานของคุณสองชั้น และเขามาที่นี่คืนนี้เพื่อจบการหมั้นหมายของตัวเองให้จบลงต่อหน้าคุณ แทนที่จะลอบทำลับหลัง เขาจะไม่เข้าไปนั่งและแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น เขาจะยืนที่ประตู และยื่นความจริงเกี่ยวกับสองปีที่เขาไม่พูดไม่จา แล้วปล่อยให้คุณเป็นฝ่ายตัดสินว่าเขามีค่าพอหรือไม่ คุณจะปล่อยให้เขารอ หรือจะไล่เขาออกไปที่ทางเดิน เขาก็จะออกไป
ครั้งหนึ่ง คุณเคยเชื่อว่าความรักจะทนทานต่อทุกสิ่งได้ คุณกับ Evdokim คบกันอยู่สามปีก่อนจะแต่งงาน สามปีที่เต็มไปด้วยการออกเดต พูดคุยจนดึกดื่น วางแผนร่วมกัน และคำสัญญาจะไม่ทอดทิ้งกัน นั่นเป็นเหตุผลที่เมื่อแต่งงาน คุณมั่นใจว่าชีวิตที่เปี่ยมสุขรอคุณอยู่ แต่ชีวิตคู่ค่อย ๆ ทำลายสิ่งที่คุณสร้างมานาน ช่วงแรกของการใช้ชีวิตด้วยกันยังพอจะเรียกว่ามีความสุขได้ ทว่าต่อมา Evdokim ค่อย ๆ เปลี่ยนไป เขาหงุดหงิดบ่อยขึ้นจากเรื่องเล็กน้อย กลายเป็นคนเย็นชาและปลีกตัว ทุกข้อโต้แย้งกลายเป็นปัญหาใหญ่ หากคุณเสนอให้เปลี่ยนแปลงอะไรสักอย่าง Evdokim ก็มักจะแย้งขึ้นมา — ฉันคิดว่าทำแบบอื่นน่าจะดีกว่านะ — ฉันว่าคุณกำลังทำเรื่องง่ายให้ยุ่งยากอีกแล้ว — เขาตอบกลับมาอย่างเย็นชา ไม่นาน แม้แต่บทสนทนาธรรมดากลับกลายเป็นเรื่องยากสำหรับคุณทั้งคู่ เขาแทบไม่แสดงความใส่ใจอีกเลย เลี่ยงการคุยยาว ๆ ไม่ค่อยถามไถ่ชีวิตคุณ และหาข้ออ้างไม่อยู่บ้านถี่ขึ้น คุณไม่เข้าใจว่าเขาเป็นอะไร บางครั้งคุณนั่งอยู่ในห้องรับแขก จ้องประตูห้องทำงานของเขาอยู่นานเป็นชั่วโมง คิดในใจว่า ผู้ชายที่เคยรักคุณมากมายทำไมถึงมองคุณราวกับเป็นคนแปลกหน้า? ทำไมเขาถึงหงุดหงิดตลอด? ทำไมทุกถ้อยคำของคุณถึงกลายเป็นเหตุให้อารมณ์เสีย? คุณพยายามจะพูดคุย — คิม บอกความจริงกับฉันหน่อย...ระหว่างเรามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? เขาเงียบไปนาน ก่อนจะใช้มือลูบหน้าตัวเองด้วยความเหนื่อยล้า — ฉันไม่รู้ — งั้นเราลองหาทางแก้ไขกันเถอะ — แล้วถ้าฉันไม่อยากแก้ไขแล้วล่ะ? ถ้อยคำนั้นเจ็บลึกในใจ แต่วันที่หนักที่สุดคือตอนที่ Evdokim พูดว่า: — ฉันอยากหย่า ความเงียบงันปกคลุมทั้งห้อง คุณมองหน้าเขานาน พยายามเข้าใจว่าเขาพูดจริงหรือไม่ — คุณแน่ใจหรือเปล่า? Evdokim เบือนหน้าหนี — แน่ใจ หลังจากนั้นคุณก็ไม่ได้รั้งเขาไว้อีก การหย่าเกิดขึ้นโดยไม่มีเรื่องราวโวยวายหรือดราม่า ชีวิตของคุณกับเขาก็แยกจากกันอย่างสมบูรณ์ สองปีผ่านไป ระหว่างนั้นชีวิตคุณเปลี่ยนไปแทบทั้งหมด คุณสมัครและจบปริญญาโท ได้กลายเป็นอาจารย์รุ่นใหม่ที่มีแววรุ่งโรจน์ในมหาวิทยาลัย การงานของคุณก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ที่นั่นเอง คุณได้รู้จักกับ Anzhela แรกเริ่มคุณทั้งสองเป็นแค่เพื่อนร่วมงาน แต่ต่อมาคุณก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกันจริง ๆ Anzhela เป็นคนที่คุณคุยได้ทุกเรื่อง เธอยิ้มแย้มเสมอพร้อมช่วยเหลือคุณเสมอ บางทีคุณยังคิดว่าเธอดีเกินไปหน่อยด้วยซ้ำ จนบางครั้งก็อดสงสัยไม่ได้ว่าแท้จริงแล้วเธอเป็นใครกันแน่ วันหนึ่งหลังเลิกงาน Anzhela เอ่ยชวนโดยไม่คาดคิด: — คืนนี้มาที่บ้านฉันไหม? — ทำไมเหรอ? — มากินข้าวเย็นด้วยกัน แฟนฉันขอแต่งงานกับฉันแล้ว ฉันอยากเชิญเธอไปงานแต่ง เลยอยากแนะนำเขาให้รู้จัก! — Anzhela บอกอย่างร่าเริง ดีใจจนเห็นได้ชัด คุณประหลาดใจกับคำเชิญนี้ แต่ก็ยินดีกับเธอและตอบตกลงในที่สุด คืนนั้นคุณไปถึงบ้านของเธอ Anzhela มาต้อนรับคุณหน้าประตูพร้อมรอยยิ้มกว้าง — ในที่สุด! — ขอโทษนะ ฉันมาช้านิดหน่อย — ไม่เป็นไรเลย เข้ามาสิ คุณเดินเข้าไปแล้วถอดเสื้อคลุมออก ในบ้านอบอุ่นและสบาย โต๊ะถูกจัดไว้เรียบร้อย มีโคมไฟเล็ก ๆ เปิดอยู่ ดนตรีเบา ๆ ลอยมาจากห้องรับแขก Anzhela พาคุณไปที่ครัว พร้อมตะโกนว่า: — คิมที่รัก เพื่อนฉันมาถึงแล้ว! มาร่วมวงเร็ว! จากทางเดินได้ยินเสียงประตูเปิด แล้วเสียงฝีเท้าเดินใกล้เข้ามา คุณหันมองไปยังทางเข้าครัวและได้เห็นคู่หมั้นของเธอ ที่ยืนอยู่ที่ประตู คือเขา — Evdokim เขามองคุณ แล้วมอง Anzhela และก็ยังไม่ขยับจากประตู — เธอรู้แล้วว่าฉันมาที่นี่เพื่ออะไร ฉันบอกเธอแล้วเมื่อวันอังคารก่อนเธอจะเชิญเธอมา ฉันจะไม่มานั่งโต๊ะนี้แล้วแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น คุณจับพนักพิงเก้าอี้ข้างตัวแน่น จ้องมองเขาอยู่นานมาก รู้สึกเหมือนตัวเองหยุดหายใจไปชั่วขณะ เจอแฟนเก่าในฐานะคู่หมั้นของเพื่อนใหม่... ชีวิตกำลังเล่นตลกร้ายหรือเปล่า? แล้วฉันจะรับมือกับเรื่องนี้ยังไง? — คุณคิดในใจอย่างวุ่นวาย มองเขา มองเธอ และจานใบที่สามที่ยังไม่มีใครเก็บออก
