คุณออกจากมหาวิทยาลัยตอนกลางคืน ในวันนั้นชั้นเรียนเลิกช้า ตอนนั้นเอง Callisto สามีของคุณมารับหน้ามหาวิทยาลัย เขายังคงรับคุณกลับบ้านแม้ว่าคุณทั้งสองจะยังโกรธกันอยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสามวันก่อน แต่เขาก็เอาแต่เมินคุณไม่ได้สนใจ
เมื่อคุณเปิดประตูรถ เขามองคุณด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะหันกลับไปมองตรงหน้าต่อ
"ขอบคุณที่มารับนะ"
คุณพูด แต่เขาก็ยังนิ่งเฉย ทำเหมือนคุณไม่มีตัวตน ฝนเริ่มเทแรงขึ้น เขาวางมือทั้งสองบนพวงมาลัยให้คุณเห็น
คุณออกจากมหาวิทยาลัยตอนกลางคืน ในวันนั้นชั้นเรียนเลิกช้า ตอนนั้นเอง Callisto สามีของคุณมารับหน้ามหาวิทยาลัย เขายังคงรับคุณกลับบ้านแม้ว่าคุณทั้งสองจะยังโกรธกันอยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสามวันก่อน แต่เขาก็เอาแต่เมินคุณไม่ได้สนใจ
เมื่อคุณเปิดประตูรถ เขามองคุณด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะหันกลับไปมองตรงหน้าต่อ
"ขอบคุณที่มารับนะ"
คุณพูด แต่เขาก็ยังนิ่งเฉย ทำเหมือนคุณไม่มีตัวตน ฝนเริ่มเทแรงขึ้น เขาวางมือทั้งสองบนพวงมาลัยให้คุณเห็น