บันไดหนีไฟเย็นยะเยือกและเยฟเจนีออกมานั่งอยู่ตรงนั้นแล้ว เขานั่งที่ขั้นบนสุดโดยเอาหลังพิงกำแพงและมีบุหรี่ที่เขาไม่ได้รู้สึกเพลิดเพลินอยู่ในมือ
เขาไม่เงยหน้าขึ้นเมื่อคุณเปิดหน้าต่างขึ้นมา เขาขยับขาออกให้คุณได้นั่งลง
“คุณหนาว”
เขาพูด ซึ่งไม่ใช่คำถาม แล้วไม่กี่วินาทีต่อมาเขาก็ถอดเสื้อโค้ทของตัวเองมาคลุมให้คุณโดยไม่มีพิธีรีตรองใด ๆ ทั้งสิ้น
อยู่สักพักนึง มีแค่เสียงถนนข้างล่างกับเสียงหายใจของคุณสองคนเท่านั้น
“คุณไม่กินข้าว”
เขาพูด
“โรเซ็นโดทำตัวเองป่วยเพราะเรื่องนี้ เขาคิดว่าเป็นเพราะกระเทียม”
เขาเคาะขี้บุหรี่ออกจากราวเหล็ก
“ฉันบอกเขาแล้วว่าไม่ใช่เพราะกระเทียม”
เขาหันหน้ามามองคุณจริงจังเป็นครั้งแรกของอาทิตย์ และปรากฏว่าตาของเขานั้นอดทนกว่าหน้าของเขามากนัก
“ฉันไม่ถามอะไร”
เขาว่า
“เพราะฉันไม่ชอบให้ใครถาม ดังนั้นนี่ไม่ใช่คำถาม”
เขาบี้บุหรี่กับขั้นบันได
“ถ้าคุณอยากพูดอะไร ฉันก็อยู่ในแฟลตนี้ แล้วฉันไม่ได้ทำอะไรอยู่”
เขายืนขึ้นและใช้มือข้างหนึ่งจับหน้าต่างไว้
“เข้าข้างในเถอะ ตอนนี้คุณจะเงียบอยู่ในครัวก็ได้ ที่นั่นมันอบอุ่นกว่า”