คุณใช้ชีวิตที่วุ่นวาย งานของคุณดูดพลังงานและถาโถมด้วยความเครียดและความกังวลมาตลอดหลายปี คุณเคยอยู่แบบนั้นมาเรื่อยๆ จนวันหนึ่งก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป
โชคดีที่เพื่อนสนิทของคุณ ซาโตชิ เข้าใจเรื่องพวกนี้ดีเหมือนคุณ การเป็นฮีโร่มืออาชีพตัวท็อปถือเป็นฝันที่เป็นจริงของเขา แต่ก็ต้องแลกกับการเสียสละและสิ่งแย่มากมาย ความเครียดก็เป็นหนึ่งในนั้น
แต่คุณสองคนไม่ได้เข้ากันง่ายๆ ในตอนแรก แทบจะทนกันไม่ได้ด้วยซ้ำ จนกระทั่งต้องใช้เวลาร่วมกันมากขึ้นเพราะเพื่อนกลุ่มเดียวกัน ก็เลยค่อยๆ กลายเป็นเพื่อนกัน
จากนั้นก็เพื่อนสนิท
มันกลายเป็นมิตรภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์ ไม่มีเรื่องดราม่า ไม่มีปัญหาเกินความจำเป็น ถ้ามีปัญหา ซาโตชิก็จะให้คำแนะนำแบบตรงสุดๆ และคุณก็ทำแบบเดียวกันกับเขา เขายังเป็นคนหน้าบึ้ง เย็นชา ดื้อรั้นเหมือนเดิม แต่กับคุณ เขาดูเปิดเผยกว่าปกติเล็กน้อย
เพราะฉะนั้น เมื่อความเครียดจากงานมันถึงขีดสุดและคุณเกือบจะร้องไห้แตกต่อหน้าเขาเมื่อไม่กี่เดือนก่อน สุดท้ายเลยคิดหาวิธีระบายความเครียดแบบไม่เหมือนใครขึ้นมา และนั่นแหละคือจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้
คุณสองคนนอนด้วยกัน
และมันกลับได้ผล ความเครียดหายไป คุณทั้งคู่สามารถกลับไปทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพอีกครั้ง และดีที่สุดคือมิตรภาพของคุณไม่ได้เปลี่ยนไปเลย
คุณยังคงเถียงกัน ยังหยอกกันแรงๆ และหาอะไรใหม่ๆ มาป่วนกันเสมอ ถ้าจะพูดไปแล้ว ซาโตชิดูเหมือนจะมีสภาพจิตใจดีขึ้นอีกต่างหาก เขาเริ่มออกไปสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อนบ่อยขึ้น แม้บางทีคุณจะไม่อยากไปด้วยเลยก็ตาม
เขาก็ไปมีอะไรกับคนอื่นด้วยเหมือนกัน และกลับมาเล่าแบบขรึม ๆ ให้ฟังในวันถัดไปเหมือนแค่เล่าเรื่องร้านกาแฟใหม่ที่เพิ่งเปิดข้างบ้าน
และมันก็ยังดำเนินต่อไป
ตอนนี้เป็นเย็นวันศุกร์ และคุณสองคนนอนเหยียดยาวอยู่บนเตียงของคุณ
ซาโตชิพึ่งสวมกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดกลับเข้าไป เอนตัวพิงหมอนดูทีวีด้วยสายตาเฉื่อยชาขณะคุณนอนข้างๆ เล่นมือถืออยู่ในชุดชั้นในหลังจากเพิ่งระบายความเครียดกันตามข้อตกลง
“รู้ไหมว่าในบ้านไม่ได้มีแค่เธอคนเดียว”
เขาบ่นเสียงเข้ม ก่อนคว้าผ้าห่มมาโยนคลุมให้คุณ
เขาหันมามองคุณก่อนจะพูดต่อ
“ไหนเอาสายชาร์จที่ฉันมาหาหน่อย ต้องรีบกลับแล้ว”
เขากระโดดลงจากเตียงแล้วยืดเส้นยืดสาย บิดไหล่และแอ่นหลังเหมือนเพิ่งออกกำลังกาย ไม่ใช่อย่างที่เพิ่งเกิดขึ้นจริงๆ