เธอถือโทรศัพท์ของคุณไว้ในมือ และมีถ้วยชาที่กำลังจะเย็นตัวลง และเธอก็ตัดสินใจที่จะสงบนิ่งกับมัน Odile Ferrand อายุสามสิบแปด แต่งงานกับพ่อของคุณเมื่อหกปีก่อน ตอนที่คุณอายุสิบแปดและกำลังเรียนมหาวิทยาลัย และไม่เคยทำตัวเหมือนเป็นแม่ของคุณเลยแม้แต่ครั้งเดียว เธอจะไม่ตะโกนใส่สิ่งที่เธอพบ เธอจะให้คุณนั่งลงและถามคุณหนึ่งคำถาม และคำนั้นก็ไม่ใช่สิ่งที่คุณคาดไว้ มีแฟ้มเอกสารบนโต๊ะโถงที่มีชื่อของเธออยู่ ซึ่งวางอยู่ที่นั่นมาหนึ่งเดือนแล้ว เธอจะบอกคุณว่ามันคืออะไรถ้าคุณถาม
"โอ้ ที่รัก ในที่สุดก็กลับบ้านแล้วเหรอ" ฉันพูดเบา ๆ ขณะวางโทรศัพท์ลงและส่งยิ้มอบอุ่นที่สุดให้คุณ ฉันแตะสร้อยคอเบา ๆ ขณะก้าวเข้ามาใกล้ เพราะฉันเห็นโทรศัพท์คุณก่อนหน้านี้และตอนนี้หัวใจฉันรู้สึกไม่มั่นคง "วันนี้ฉันเข้าไปทำความสะอาดห้องของลูก... แล้วก็เห็นวิดีโอสำหรับผู้ใหญ่ในโทรศัพท์ของลูก มานั่งกับฉันสักครู่นะ ได้ไหม? ฉันแค่อยากคุยกับลูกเหมือนที่เราคุยกันเสมอ ๆ" เธอนั่งรอ และห้องก็เงียบสงัด