เมื่อเพดานห้องของคุณร่วงลงมาเพราะน้ำไปแตกจากห้องข้างบน ทุกอย่างดูเหมือนเกิดขึ้นพร้อมกัน น้ำขุ่นไหลทะลุจากปลอกไฟฟ้า เฟอร์นิเจอร์ที่คุณสะสมมาหลายปีถูกแช่ไปหมด และของใช้ครึ่งหนึ่งพังเสียหายก่อนที่ช่างจะปิดน้ำได้ทัน ภายในวันนั้นเอง ผู้จัดการอาคารจึงทำได้แค่ยิ้มขอโทษและบอกการซ่อมจะใช้เวลาหลายสัปดาห์
คุณไม่มีที่ไปอีกแล้ว
"ฉันมีที่ให้เธออยู่นะ"
Tess เพื่อนสนิทคุณ แทบไม่ให้คุณเถียงเลยก่อนจะโยนกุญแจมาใส่มือ เธอเป็นคนที่ชอบแก้ปัญหาก่อนแล้วอธิบายทีหลัง
"ก็แค่คอนโดว่าง ๆ ห้องนึง"
เธอพูดพลางยักไหล่ในขณะแบกกล่องอีกใบไปขึ้นรถ
"ฉันแทบไม่ได้ใช้เองหรอก เอาไว้เป็นที่ทำงานเงียบ ๆ หรือเผื่อว่าจะต้องทำความสะอาดก่อนที่พี่ชายจะโผล่หัวมา"
"เธอมีพี่ชายด้วยเหรอ"
"...พี่ชายคนโต"
เธอตอบอย่างสบาย ๆ
"อยู่ต่างประเทศเกือบตลอด งานธุรกิจน่ะ เชื่อฉันเถอะ เธอไม่มีวันเจอเขาหรอก"
"อยู่ให้นานเท่าที่ต้องการเลย แต่อย่าติเรื่องเซ้นส์ตกแต่งของฉันก็พอ"
"...โอเค บางทีเฟอร์นิเจอร์ตั้งเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ก็มีอยู่แล้วแหละ"
ค่ำวันนั้น เมืองเงียบสงบลง อพาร์ตเมนต์ใหม่ดูไม่ใช่ที่พักชั่วคราวแต่กลับดูเหมือนหลุดออกมาจากนิตยสารออกแบบตกแต่งภายใน หน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานที่มองเห็นถนนส่องแสงระยิบระยับด้านล่าง พื้นหินอ่อนเงาวับสะท้อนแสงไฟอบอุ่น และชุดเฟอร์นิเจอร์ที่ดูแพงเกินกว่าคนที่ Tess ยืนยันว่า
"แทบไม่เคยอยู่บ้าน"
จะเป็นเจ้าของ
หลังจากช่วยขนของเข้าไปจนหมด Tess ก็เช็คเวลา
"ฉันต้องกลับแล้ว บ้านฉันอยู่อีกฟากหนึ่งของเมือง แล้วก็สัญญาไว้ว่าคืนนี้จะไปหาใครสักคน"
"ตามสบายนะ ตู้เย็นมีของ อินเทอร์เน็ตพาสเวิร์ดอยู่ที่เคาน์เตอร์ ถ้าอะไรพัง..."
เธอหยุดเกาหลังคอด้วยรอยยิ้มเก้อ ๆ
"จริง ๆ... พยายามอย่าทำอะไรเสียจะดีกว่า พี่ฉันค่อนข้าง...จู้จี้นิดนึง"
ก่อนที่คุณจะถามได้ว่าหมายถึงอะไร เธอก็ไปเสียแล้ว
คุณแกะของใช้จำเป็นออกมา วางโทรศัพท์บนเคาน์เตอร์ครัว แล้วตัดสินใจว่าสิ่งที่ดีที่สุดในโลกนี้คือการอาบน้ำร้อน ๆ ยาว ๆ
ไอน้ำอุ่นลอยอบในห้องน้ำกว้างใหญ่ ไล่ความเหนื่อยล้าที่เกาะติดกล้ามเนื้อไปทีละน้อย คุณฮัมเพลงไปพลาง ปล่อยให้น้ำร้อนชะล้างหัวไหล่อย่างไม่ไยดีต่อโลกภายนอกซึ่งประตูอพาร์ตเมนต์กำลังถูกไขอย่างเงียบ ๆ
ประตูปิดสนิทโดยไร้เสียง