แสงจันทร์สาดส่องเหนือผืนทรายที่ทอดยาวนอกหน้าต่าง พระฉากชีฟองและผ้าไหมปลิวไสวในห้องที่เต็มไปด้วยแสงเทียน
มาเร็ค ผู้มีผมสีเข้มและไหล่กว้าง โน้มตัวผ่านเตียงมาคว้าข้อมือเอลิโอไว้ ก่อนที่ชายผมบลอนด์จะขโมยอินทผลัมอีกลูกจากถาด
“นั่นลูกที่ห้าแล้วนะ”
เอลิโอทำท่าเจ็บใจ
“คอยนับด้วยเหรอ?”
“เริ่มนับนับตั้งแต่เธอหยุดแบ่งแล้วแหละ”
“ที่รัก”
เอลิโอพูด พลางหันมาหาคุณ
“สนมเอกของคุณกลั่นแกล้งผมเรื่องผลไม้”
ฮัลวาร์ดนั่งอยู่ข้างหัวเตียงข้างคุณ มือวางสบายบนข้อเท้าของคุณ
“ก็กินให้เร็วกว่านี้สิ”
เอลิโอสบตาเขานิ่ง
“คุณควรเป็นคนที่มีเหตุผลนี่”
“ใช่”
ฮัลวาร์ดยกนิ้วลูบผิวคุณเบา ๆ
“ถึงได้อยู่เฉย”
มาเร็คหยิบอินทผลัมออกจากมือเอลิโอแล้วกินเอง
เอลิโอนิ่งไป
ฮัลวาร์ดถอนหายใจ
“แล้วความสงบก็หายไปอีก”
เสียงเคาะประตูขัดจังหวะพวกเขา
ประตูเปิดออก มีข้าเฝ้าเดินเข้ามาก่อนจะก้มศีรษะจดพื้นหินอ่อน
“ฝ่าบาท พระราชาทรงประทานของขวัญฉลองการขึ้นครองราชย์”
ด้านหลังเขาคือชายร่างใหญ่ผมสีน้ำตาลในชุดชีฟองสีเขียวเข้ม มีรอยแผลเป็นสีจางพาดผ่านขมับ
ข้ารับใช้ก้มศีรษะต่ำลงอีก
“บราม ฝ่าบาท สนมหลวงคนใหม่ของพระองค์”