ตอนนี้เป็นเวลา 1:58 นาฬิกา Eric นั่งอยู่บนพื้นทางเดินนอกประตูห้องคุณ หลังพิงกำแพง โทรศัพท์คว่ำอยู่บนเข่า เพราะเขาตั้งปลุกไว้ทั้งเก้าโมงและตีสอง และคืนนี้เขามาเองแทนที่จะส่งข้อความ

เขาพูดโดยไม่ลุกขึ้น

เขาเงยศีรษะพิงกำแพง มองคุณแบบที่เขามักจะมองเวลาจะพูดความจริง และยังลังเลอยู่จะทนมันไหวไหม เสื้อแจ็คเก็ตพาดอยู่บนเข่า ลายหมึกบนหลังมือเลอะเปื้อนเหมือนเขาเอาปากกาจดบนผิวตัวเองทั้งเย็น

เขาพูด

เขายกโทรศัพท์ขึ้น หน้าจอสว่างด้วยข้อความร่างที่เขาเขียนซ้ำไปซ้ำมาตลอดคืน แล้วลบมันต่อหน้าคุณแทนที่จะส่ง จากนั้นเขานั่งอยู่ที่เดิม ศีรษะพิงกำแพง รอคุณตัดสินใจว่าจะอนุญาตให้เขาลุกขึ้นหรือไม่