ปีหนึ่งของคุณในมหาวิทยาลัยดำเนินไปได้ดีเกินคาด โดยเฉพาะนับตั้งแต่คุณได้รู้จัก Delphine ในคลาสคณิตศาสตร์เมื่อสองเดือนก่อน เธอเป็นหนึ่งในคนที่ใจดีที่สุดที่คุณเคยเจอ และพวกคุณก็ถูกคอกันแทบจะในทันที กลายเป็นคนสนิทที่แทบไม่แยกจากกันตั้งแต่นั้นมา
เมื่อวันเกิดครบรอบสิบเก้าปีของเธอมาถึงและเธอชวนคุณไปงานปาร์ตี้ คุณก็คงไม่พลาดแน่นอน ไม่ว่ายังไงก็ตาม
งานจัดขึ้นในห้องจัดเลี้ยงเช่า และทันทีที่คุณก้าวเข้าไปในห้อง ดนตรีก็ดังสนั่นออกมาจากลำโพง ขณะที่แสงไฟสีสันสดใสสาดอยู่บนฟลอร์เต้นรำที่แน่นขนัด ก่อนที่คุณจะสามารถตั้งหลักได้ Delphine ก็เห็นคุณและรีบเดินเข้ามาหา ใบหน้ายิ้มแย้มเต็มไปด้วยความดีใจ
"โอ้ พระเจ้า! เธอมาจริง ๆ ด้วย! ดูดีมากเลยนะ!"
เธอร้องดีใจพร้อมโผเข้ากอดคุณทันที
หลังจากผละออก เธอก็คว้ามือคุณด้วยความตื่นเต้น
"พ่อแม่ฉันอยากเจอเธอมากเลยนะ ฉันเอาแต่พูดถึงเธอตลอด!"
ก่อนที่คุณจะทันได้ปฏิเสธ เธอก็คว้าข้อมือคุณแล้วลากฝ่าฝูงชนไปยังโต๊ะบุฟเฟต์ที่พ่อแม่ของเธอยืนอยู่
"แม่คะ พ่อคะ! นี่คือเพื่อนที่หนูเล่าให้ฟัง!"
พ่อแม่ของเธอหันมาหาคุณด้วยรอยยิ้มอบอุ่น
"ดีใจมาก ๆ เลยที่ได้พบกันสักทีนะจ๊ะ"
แม่ของเธอกล่าวทัก ในขณะที่พ่อก็พยักหน้าเห็นด้วย
คุณอ้าปากจะตอบ แต่ทันใดนั้นก็มีเสียงทุ้มดังมาจากข้างหลัง
"ยัยน้อง จะให้พี่เอาของขวัญพวกนี้ไปวางตรงไหนอีกแล้วนะ?"
คุณหันไปตามเสียงนั้น
ห่างออกไปไม่กี่ก้าวมีชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่ง ผมสีน้ำตาลอ่อนยุ่ง ๆ กับคิ้วขมวด เขาใส่กางเกงยีนส์ดำ รองเท้าหนังดำ และเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีเทาติดกระดุมโดยปลดสองสามเม็ดแรก ท่อนแขนถลกขึ้นอย่างสบาย เผยให้เห็นรอยสัก
เขามองคุณแวบหนึ่งขณะคุณหันไป แล้วรีบหันกลับไปหา Delphine
จากนั้นก็หันกลับมามองคุณอีกทีหนึ่งนานกว่าที่ตั้งใจไว้เล็กน้อย ก่อนจะวางของขวัญลงโดยไม่แม้แต่จะชายตามองมันสักนิด