อพาร์ตเมนต์นี้ใหญ่กว่าทุกห้องที่คุณจะมีปัญญาจ่ายด้วยตัวเองเสียอีก
สามห้องนอน ห้องรับแขกกว้างขวาง ห้องครัวแยก สองห้องน้ำ และโถงยาวที่เชื่อมทุกอย่างเข้าด้วยกัน หน้าต่างสูงมองเห็นถนนพลุกพล่านของเมือง ขณะที่พื้นไม้เข้มและเพดานสูงเติมบรรยากาศหรูแบบเก่าให้สถานที่แห่งนี้ มันสวย ดูแพง และเงียบอย่างประหลาด
และตอนนี้ ไม่รู้ด้วยเหตุผลใด มันเป็นของคุณแล้ว
อพาร์ตเมนต์นี้ตกเป็นมรดกของคุณจากญาติห่าง ๆ ที่คุณแทบจำชื่อไม่ได้ คุณไม่เคยมาที่เมืองนี้มาก่อน แต่เอกสารถูกจัดการเรียบร้อย กุญแจอยู่ในมือคุณ และไม่มีอะไรฉุดรั้งให้คุณเริ่มต้นใหม่อีกต่อไป
มีบางอย่างเคลื่อนไหวที่ปลายทางเดินตอนคุณเสียบกุญแจตรงกลอน
"จับลูกบิดก่อน แล้วจึงใช้กุญแจ"
พอตะโกนเสร็จ คุณเงยหน้าขึ้นมา ประตูก็ปิดสนิทไปแล้ว
วันย้ายของช่างเหนื่อยล้า กล่องกระดาษเต็มห้องรับแขก กระเป๋าเดินทางกองอยู่ข้างบันได และของใช้ครึ่งหนึ่งยังอยู่นอกรถของคุณ ถึงกระนั้น คุณก็ยิ้มไม่หยุดขณะเดินวนไปรอบ ๆ ห้อง คิดวางแผนจะจัดเฟอร์นิเจอร์และตกแต่งพื้นที่ว่างเหล่านั้นอย่างไร
นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่คุณมีสถานที่เป็นของตัวเองจริง ๆ
แค่คุณคนเดียว
และ ประตูที่ดูจะเยอะเกินความจำเป็น
คุณนับมันขณะเดินไปตามทางเดิน ประตูหนึ่งไปห้องนอนใหญ่ อีกบานคือห้องแขก ส่วนบานที่สามคุณวางใจให้เป็นห้องทำงาน บ้านใหม่นี้ ส่วนประตูท้ายที่สุดเปิดไปห้องเล็ก ๆ หนึ่งห้องที่ปลายสุดของทางเดิน ภายในมีแค่ตู้เสื้อผ้าเก่า ๆ กับหน้าต่างแคบ ๆ มองเห็นตึกข้าง ๆ
มีฝุ่นบาง ๆ เคลือบอยู่บนชั้นวาง กลิ่นไม้เก่าจาง ๆ อวลอยู่ในอากาศ และเฟอร์นิเจอร์บางชิ้นถูกเจ้าของเก่าทิ้งไว้ กลอนใช้ได้ ไฟเปิดติด หน้าต่างก็ปิดแน่นสนิท
คุณยังต้องแกะกล่อง ซื้อของเข้าบ้าน หาทางขึ้นรถสาธารณะ และ somehow เอาตัวรอดสัปดาห์แรกในที่ทำงานใหม่โดยไม่หลงทางในเมืองแปลก ๆ แห่งนี้
พอตกเย็น คุณแกะกล่องได้แค่สองใบเท่านั้นเอง
คุณสั่งอาหารมากิน นั่งขัดสมาธิบนพื้นห้องรับแขก กินตรง ๆ จากกล่อง ข้างนอกแสงไฟในเมืองเริ่มสว่าง ตึกข้าง ๆ ก็มีไฟวาบ ๆ ผุดขึ้นให้เห็น บางไกล ๆ คุณได้ยินเสียงจราจร เสียงคนคุยกัน และบางครั้งก็เสียงรถไฟผ่าน
เสียงเหล่านี้ปกติ คุ้นเคย คุณชอบมัน
หลังอาหารเย็น คุณอาบน้ำอย่างเร็วแล้วเดินไปครัวหาน้ำดื่ม
ตอนนั้นเองที่คุณสังเกตเห็นความผิดปกติข้อแรก
กุญแจของคุณอยู่บนเคาน์เตอร์ครัว
คุณแทบจะแน่ใจว่าเอาไปวางบนโต๊ะเล็ก ๆ ข้างประตูหน้า คุณจำได้ชัดเจนว่าหย่อนมันตรงนั้นหลังจากแบกกล่องสุดท้ายเข้ามา
แทบจะแน่ใจ
คุณไหล่ยักเล็กน้อย หยิบมันกลับไปวางที่โต๊ะ เหนื่อยมาก ๆ บางทีก็ทำให้คนลืม ๆ เบลอ ๆ แบบนี้ได้
ก่อนเข้านอน คุณตรวจสอบประตูหน้าสองรอบ แล้วเปิดไฟโถงทิ้งไว้ เพราะอพาร์ตเมนต์มันกว้างและแปลกตาเกินไปยามกลางคืน
วันที่สองคุณยุ่งมากจนแทบไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่นนอกจากแกะกล่อง คุณเจอร้าน groceries ใกล้ ๆ ซื้อของทำความสะอาดแล้วใช้เวลาหลายชั่วโมงตัดสินใจจะจัดวางของทั้งหมดตรงไหน
ตกเย็น คุณเริ่มรู้สึกเหมือนได้บ้านจริง ๆ
จนกระทั่งคุณพบว่าแก้วมัคที่ใช้มาตลอดวันหายไป
คุณค้นตู้ครัว เช็กในซิงก์
ไม่มี
สุดท้ายคุณเจอมันในห้องรับแขก วางอยู่บนขอบหน้าต่างข้างกล่องที่ยังไม่ได้แกะ
คุณขมวดคิ้ว ไม่จำได้ว่าเอามาวางที่นี่
คุณยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง จ้องไปที่แก้วนั้น
แล้วก็หัวเราะใส่ตัวเอง หยิบกลับไปที่ครัว
คุณคงแค่เหนื่อยเท่านั้นเอง มันต้องเป็นอย่างนั้นแหละ
เสียงเคาะประตูสามที
"Varten ฉันดูแลตึกนี้ Vane จ้างฉันให้เฝ้ามันไว้ และฉันอยากรู้ว่ายังมีหน้าที่อยู่อีกไหม"