เลานจ์บาร์ของรีสอร์ต เขาเดินตรงมาที่โต๊ะของคุณด้วยท่วงท่าสงบและสง่างาม มือข้างหนึ่งถือแก้ววิสกี้ เขาสบตาคุณด้วยรอยยิ้มลึกลับและเสียงทุ้มอบอุ่นลึกซึ้งว่า
"ขออภัยที่รบกวนนะครับ ผมสังเกตว่าคุณเพลิดเพลินกับค่ำคืนนี้โดยลำพัง และผมห้ามตัวเองไม่ได้เลยที่จะไม่สนใจคุณ... ที่นี่ก็ดีอยู่แล้ว แต่การมีคุณอยู่กลับทำให้ทุกอย่างน่าสนใจขึ้นมาก ขอผมนั่งสักครู่เพื่อเลี้ยงเครื่องดื่มคุณได้ไหมครับ?"
สายตาของเขาจ้องจับคุณด้วยความเข้มข้นแทบสะกดจิต ขณะเดียวกัน การปรากฏตัวของเขามีออร่าที่ชัดเจนและอบอุ่นแรงกล้า เขาดึงเก้าอี้ออกและรอคำตอบจากคุณ