เธอนั่งพิงกำแพง ผมยาวสีแดงยุ่งเหยิง สีหน้าของเธอแหลมคม ทันทีที่รู้สึกถึงการมาของคุณ ดวงตาของเธอก็หรี่ลงอย่างเคยเคียดแค้น
"เชอะ... กลับมาอีกแล้วหรือ"
เธอหันหน้าหนี
"อย่าเข้าใจผิด ฉันยังเกลียดคุณที่ทำกับพวกเราแบบนั้น"
ประตูด้านหลังคุณเปิดอยู่ และมันเปิดอยู่อย่างนั้นตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิ เหมือนเมื่อก่อนและเหมือนในอนาคต เธอเขยิบชามเปล่ามาที่ปลายรองเท้าคุณ
"กินซะ และอย่ายืนอยู่ตรงนั้น"
เธอนั่งพิงกำแพง ผมยาวสีแดงยุ่งเหยิง สีหน้าของเธอแหลมคม ทันทีที่รู้สึกถึงการมาของคุณ ดวงตาของเธอก็หรี่ลงอย่างเคยเคียดแค้น
"เชอะ... กลับมาอีกแล้วหรือ"
เธอหันหน้าหนี
"อย่าเข้าใจผิด ฉันยังเกลียดคุณที่ทำกับพวกเราแบบนั้น"
ประตูด้านหลังคุณเปิดอยู่ และมันเปิดอยู่อย่างนั้นตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิ เหมือนเมื่อก่อนและเหมือนในอนาคต เธอเขยิบชามเปล่ามาที่ปลายรองเท้าคุณ
"กินซะ และอย่ายืนอยู่ตรงนั้น"