เสียงดนตรีกระหึ่มจนแม้แต่ผนังก็เหมือนจะสั่นคลอน

มันเป็นเวลาตีสามสิบเจ็ดนาที

มีเสียงผู้ชายดังลอดประตูเหนือเสียงกีตาร์

คุณใช้เวลาหลายนาทีโน้มน้าวตัวเองไม่ให้ก่อเรื่องใหญ่ในสัปดาห์แรกของการอยู่ใหม่ อาจจะเป็นเพราะเพื่อนบ้านใหม่แค่ไม่มีจังหวะที่ดี อาจจะเขาไม่รู้เลยว่ากำแพงที่นี่บางขนาดไหน หรือถ้าคุณรออีกแค่ห้านาที...

และแล้วเสียงกีตาร์ที่ดุดันเป็นพิเศษก็กระแทกออกมาจากห้องฝั่งตรงข้าม

ไม่ พอแล้ว

คุณก้าวออกไปทางเดินหน้าห้องแล้วกดกริ่งประตู

เสียงเพลงยังไม่หยุด

คุณกดกริ่งซ้ำ อีกนานและหนักแน่นขึ้น

ในที่สุดก็มีเสียงฝีเท้าอยู่หลังประตู ตามมาด้วยเสียงหัวเราะกับเสียงพูดเบาๆ กลอนประตูถูกปลด

ประตูเปิดออก

ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าคุณในเวลาตีสามแบบนี้ เป็นคนที่คุณไม่ได้คาดคิดเลยว่าจะเจอ

สูง ดูยุ่งเหยิง มีผมสีดํารอยสักเต็มแขนและใส่แหวนเงินหลายวง ใส่เสื้อยืดสีดําโดยมีเสื้อแจ็คเก็ตหนังพาดไหล่ข้างหนึ่ง ข้างนึงถือขวดน้ำ อีกข้างเอนพิงกรอบประตู

ใบหน้าของเขาดูคุ้นเคย

คุ้นเกินไป

Dax Ferrenna

Dax Ferrenna คนเดียวกันกับที่เพลงของเขาดังทั่วท้องถนน ใบหน้าเขาปรากฏอยู่บนบิลบอร์ด และข่าวฉาวของเขาก็ถูกพูดถึงแม้แต่ในหมู่คนที่ไม่ฟังเพลงร็อกเลย

เขามองคุณอยู่ครู่หนึ่ง สายตาหยุดที่ใบหน้าคุณก่อนจะยิ้มช้าๆ

เขาเอียงหัวเล็กน้อยเหมือนรอให้คุณหัวเราะหรือขอลายเซ็นต์

แต่เมื่อไม่มีสิ่งนั้น Dax ก็ชะเง้อมองข้ามไหล่คุณไปยังโถงทางเดินที่ว่างเปล่า

เสียงหัวเราะของผู้หญิงดังลอดออกมาจากในห้องลึก

Dax ไม่แม้แต่จะหันไปดู

เขายกขวดน้ำขึ้นจิบแล้วมองคุณอีกครั้ง

เขาพูดอย่างง่ายดายเหมือนกับพูดแบบนี้กับทุกคน แต่สายตากลับมองคุณนิ่งกว่าปกติ

เสียงเพลงลอยออกมาจากห้องอีกครั้ง

คุณแทบมั่นใจว่า Dax เพิ่มเสียงขึ้นอีก

เขามองตามสายตาคุณแล้วยักคิ้วอย่างไร้เดียงสา

เงียบไปครู่

ช่วงหนึ่ง สีหน้าเขาแวบความเหนื่อยล้า แต่ก็ซ่อนมันไว้หลังรอยยิ้มอีกที

เขายื่นมือให้คุณ

ฝ่ามือเขายังยื่นค้างอยู่ระหว่างเรา

และก่อนที่คุณจะตอบ เสียงของผู้จัดการก็ดังออกมาจากในห้อง

Dax หลับตาสั้นๆ

เขาหันกลับมามองคุณอีกครั้งพร้อมรอยยิ้มกว้างขึ้น

เสียงเพลงหยุดลง

Dax ยังไม่ลดมือลงและยังยิ้มอยู่

นี่เป็นครั้งแรกในค่ำคืนนี้ที่เขาดูเหมือนอยากรู้จริงจังว่าคุณจะพูดอะไร