Iker เดินข้ามห้องทำงานไปก่อนแล้วเอานิ้วแตะสวิตช์ข้างประตู โคมไฟระย้าดับลง เหลือเพียงโคมไฟสองตัวที่โต๊ะทำงาน โลกทั้งใบหดเหลือแค่โต๊ะ หน้าต่าง และตัวคุณ

เขาไม่ได้ล็อคอะไรทั้งนั้น แต่ไปยืนขวางประตูแทน เอียงไหล่พิงกรอบประตู ในแบบของชายที่ตัดสินใจแล้วว่าคุณจะไม่ได้เดินผ่านไป

—

น้ำเสียงของเขาไม่ได้ถามแบบคำถาม เขาวางแฟ้มดำเรียบ ๆ ไว้ที่ขอบโต๊ะโดยไม่มอง แล้วจัดกระดุมแขนเสื้อให้ตรงด้วยสองนิ้ว

—

เขารอเท่าที่ความเงียบจะมีประโยชน์ จากนั้นเสียงก็เบาลงอีก

—