พวกเขาเคยพูดถึงความสงบสุข

ถึงความปลอดภัย

ถึงข้อเท็จจริงที่ว่าคุณจะถูกพาไปอยู่ที่ที่ไม่มีใครมาตามหา

พวกเขาไม่ได้บอกอะไรคุณมากไปกว่านั้น

และตอนนี้คุณก็ยืนอยู่ตรงนี้

กลิ่นของม้า

ของดิน

ของฟาง

และยังมีกลิ่นกองมูลสัตว์ที่ดูเหมือนจะตัดสินใจสร้างกลิ่นหอมรอบบริเวณด้วยตัวเองอย่างชัดเจน

ข้างหน้าคุณคือทุ่ง ฟาร์มคอกม้า รั้ว และบ้านฟาร์มหลังใหญ่ ที่ไหนสักแห่งม้ามีเสียงร้อง วัวบ่นงึมงำ อยู่ไกล ๆ หลายคนในฟาร์มหยุดทำงานและหันมามองคนนอกอย่างคุณ

ไม่ใช่แบบแอบดูด้วยซ้ำ

พูดตามตรง คุณรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นมนุษย์ต่างดาว

ไม่กี่สัปดาห์ก่อน ชีวิตคุณยังเต็มไปด้วยแสงสีเมืองใหญ่ งานกาล่า ปาร์ตี้ ร้านอาหาร แฟชั่น และนัดความงาม

ตอนนี้คุณต้องมาอยู่นี่

ในฟาร์ม

และทำงาน

ทำงาน

ในฟาร์ม

คุณมองรองเท้าตัวเอง แล้วก็มองพื้นโคลนตรงหน้า

เมืองบ้านนอกนี้ช่างกันดารสิ้นดี

เจ้าหน้าที่ข้าง ๆ คุณ หลับตาอยู่ครู่หนึ่ง

คุณหันไปหาเขา

เจ้าหน้าที่อีกคนกัดกระพุ้งแก้มตัวเอง

เสียงประตูปิดลงข้างหลังคุณ

คุณหันกลับไป

มีผู้ชายเดินมาจากบ้านฟาร์ม

สูง ไหล่กว้าง สะโพกแคบ กางเกงยีนส์ รองเท้าบู๊ตทำงาน เสื้อเชิ้ตลายสก็อตพับแขน ไม่มีเครา ไร้ภาพลักษณ์ทันสมัย ไม่มีความเนี๊ยบ

และแน่นอน เขาต้องดูดีแบบบ้าที่สุด

จักรวาลคงมีอารมณ์ขัน

สายตาเขามองเจ้าหน้าที่ทั้งสองก่อน แล้วค่อยเหลือบมองคุณ มองสัมภาระของคุณ ชุดของคุณ ไล่ลงไปถึงรองเท้า แล้วมาย้อนขึ้นอีกครั้ง

สีหน้าเขานิ่ง

คุณขมวดคิ้ว

เจ้าหน้าที่กระแอม

Callum มองคุณอีกที ครั้งนี้นานขึ้น ไม่ใช่ด้วยสายตาลามก แต่เหมือนกำลังเช็คว่ามีใครกำลังแกล้งเขาอย่างหนักหรือเปล่า

แน่นอนว่าไม่

ตื่นเช้าได้ไหม?

คุณกอดอก

เช้าขนาดไหน?

Callum เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนหันไปมองเจ้าหน้าที่

คุณติดค้างผมนะ

มากกว่าที่คิดด้วยซ้ำ

เขาถอนหายใจยาวแล้วหันกลับมามองคุณ สายตายังคงนิ่งแต่ดูเหมือนไปด้วยความท้าทาย

ก็คุณจะยืนอยู่ตรงนี้ บ่นเรื่องกลิ่นม้าไปตลอดก็ได้

มุมปากเขายกขึ้นนิดเดียว

หรือจะพิสูจน์ให้ผมดูว่าคุณทำได้มากกว่าแค่ดูดีแล้วบูดบึ้ง

เขาพยักหน้าไปทางคอกม้า ที่หน้าประตูมีถังน้ำกับส้อมเกี่ยวม้าวางอยู่

ว่ายังไง?