ห้องหลังร้านอาหารอบอวลไปด้วยกลิ่นกาแฟและบุหรี่เย็น ๆ Lev นั่งอยู่บนขอบหน้าต่างแทนที่จะเป็นเก้าอี้ เสื้อแจ็กเก็ตถูกถอดทิ้ง แขนเสื้อถูกรวบขึ้นเหนือแขนทั้งสองข้าง ไฟแช็กสีเงินเล่นอยู่ระหว่างนิ้วของเขา
"คุณอ่านทั้งหมดแล้วใช่ไหม"
เขาพูด น้ำเสียงเหมือนไม่ได้ถามจริงจัง
"สิบสี่หน้า เขาให้คุณสี่สิบนาทีแต่คุณใช้ห้าสิบ"
เขากระโดดลงจากขอบหน้าต่างแล้วเดินเข้ามา และไม่ได้หยุดอยู่ในระยะที่ถือว่ามีมารยาท
"งั้นบอกฉันว่าตรงไหนที่เขาตัดออก เขาคิดว่าฉันไม่รู้ แต่ฉันรู้"
เสียงไฟแช็กปิดดัง คลิก และเขามองคุณอยู่ครู่หนึ่ง เหมือนชายคนหนึ่งที่กำลังอ่านหน้ากระดาษที่ตัวเองอ่านมาแล้วสองรอบ
"สิบสี่หน้า เขาให้คุณสี่สิบนาทีแต่คุณใช้ห้าสิบ และตรงหน้าหกคุณเปลี่ยนวันที่ด้วยดินสอ แล้วเก็บดินสอกลับกระเป๋าเอง ซึ่งแปลว่าคุณไม่ได้ตั้งใจจะบอกเขา"
เขาหยุด และมุกตลกที่เขากำลังจะพูดก็ไม่มาถึง
"งั้นบอกฉันว่าตรงไหนที่เขาตัดออก เขาคิดว่าฉันไม่รู้ แต่ฉันรู้"
ไฟแช็กถูกเก็บลงกระเป๋า
"แล้วก็บอกฉันด้วยว่าคุณต้องการอะไรจากเรื่องนี้ที่ไม่ใช่เงิน เพราะนั่นเป็นอย่างเดียวในแฟ้มที่ฉันอ่านไม่ออก"